آموزش آرايش و زيبايي

 عمل برداشتن چربی زیر پوست(Liposuction) چیست؟
عمل جراحی برداشتن چربی عبارتست از حذف چربی های قلمبه شده و بر آمده نا خواسته ی موضعی با استفاده از لوله های فلزی مثل نی های باریک که "کانولا" نامیده می شوند. در زنان و مردان این ذخایر موضعی چربی می توانند هر کجای بدن ایجاد شوند اما معمولا در قسمت شکم،باسن ها، پهلوها، ران داخلی وخارجی، زانو ها و چانه تشکیل شوند.

 در مردان با حالتی که بزرگ شدن چربی موضعی در قسمت سینه نامیده می شود بیشتر برخورد می کنیم. در این عمل ابتدا محلول آماده کننده در محل تجمع چربی تزریق شده سپس کانولاها از طریق برش های کوچکی درون چربی بدن قرار می گیرند. یک وکیوم متعاقبا از طریق یک لوله ی پلاستیکی چسبیده به کانولا مورد استفاده قرار میگیرد و چربی از بدن کشیده می شود. بیرون کشیدن چربی روش جایگزینی برای کم کردن وزن و ورزش نمی باشد. اما راهی است برای زیبا کردن مجدد بدن و ایجاد اندامی باریکتر و لاغر تر با استفاده از برداشتن چربی هایی که با تلاش پیگیر و مداوم از بین نمی روند این شیوه در حال حاضر تنها روش در دسترس برای برداشتن سلول های چربی در نواحی خاصی از بدن می باشد.
 

تاریخچه ی عمل بر داشتن چربی از زیر پوست (لیپوساکشن) چیست؟
با آنکه لیپوساکشن نسبتا یک شکل جدید از جراحی زیبایی است، ولی با این وجود به شایع ترین عمل جراحی زیبایی تبدیل شده است.(دکتر جورجیو فشر) اولین بار لیپوساکشن را در سال 1974 دررم ایتالیا ابداع کرد. این روش توسط دکتر ایلووزکه یک جراح پلاستیک فرانسوی است، در سال 1978 به پاریس برده شد و به دنبال آن این روش رایج شد. از آن زمان به بعد این روش بهتر و بهتر شد. مثلا کانولا ها ی ریزتر و کوچکتری ساخته شد، لیپوساکشن متورم ابداع شد و فرمول های جدید لیپوساکشن مثل لیپوساکشن به کمک اولترا سونیک و برق به کار گرفته شدند

آیا من کاندیدای مناسبی هستم؟
فقط مشاوره است که می تواند تعیین کند که آیا شما یک کاندیدای قابل قبول برای لیپوساکشن هستید یا خیر. مشاوره قبل از انجام عمل اهداف مهمی را بدنبال دارد. یک سابقه ی کامل پزشکی و آزمایشات و معاینات فیزیکی مناسب انجام می گیرند تا موقعیت سلامتی شما معلوم شود.

اگر سیگاری هستید از شما خواسته می شود که سیگارتان را ترک کنید. سیگار کشیدن به میزان زیادی رگ های خونی را تنگ می کند و بنابراین جریان خون را کاهش می دهد. در نتیجه التیام یافتن زخم ضعیف می شود. آسپرین و داروهای ضد التهابی خاص و دیگر داروها می توانند باعث افزایش خونریزی شوند، بنابراین نباید از آن ها استفاده شود.
تعیین اینکه آیا شما می توانید این عمل را انجام دهید یا خیر مقداری به کیفیت پوست شما بستگی دارد. در بیشتر موارد پوست یک عضو دینامیک است و می تواند جمع شده و بعد از عمل جراحی با ظاهر جدید بدن خودش را سازگار کند.

در بعضی بیماران ممکن است الاستیستی (کشسانی) پوستشان به خاطر شل شدن، آویزان شدن یا چروک شدن پوست در ناحیه ای که می خواهد این عمل روی آن صورت گیرد، کم باشد. در این موارد لیپوساکشن نتیجه ی مطلوب نخواهد داشت و بنابراین ممکن است نیاز داشته باشید قسمتی از پوست را بردارید یا شاید مجبور باشید این کار را همراه با لیپوساکشن انجام دهید.
بهترین بیماران برای انجام این عمل افرادی هستند که فعال و سلامت بوده و وزن متوسطی دارند، حدود 12 تا 15% از وزن ایده آلشان سنگین¬ترند و دارای سفتی و الاستیستی پوستی خوب و قابل توجهی هستند. سن به خودی خود یک عامل مهم محسوب نمی گردد و در حقیقت بیماران بین 16 تا 65 سال بهترین سن برای انجام این عمل را دارند. همچنین باید بدانید که لیپوساکشن خودش حالت گود افتادگی پوست که سلولیت نامیده می شود را بهتر نمی کند.
 

 لیپوساکشن انجام شده با تکنیک متورم چیست؟ (tumescent technique)
مهمترین اصلاح در لیپوساکشن در طی دهه ی اخیر احتمالا ایجاد تکنیک (متورم) می باشد که توسط دکتر کلین در ایالات متحده ابداع شد. این تکنیک شامل تزریق حجم نسبتا زیادی از محلول آب نمک حاوی یک ماده ی بیحس کننده ی موضعی رقیق و آدرنالین به بافت های چربی می باشد. بنابراین یک ناحیه ی بالش مانند ایمن ایجاد می شود، که کانولا ها می توانند درون آن قرار بگیرند. مهمتر از همه، این عناصر به حل شدن پیوندهای بین سلول های چربی کمک می کنند، بنابراین حذف و بیرون کشیدن آن را آسانتر می کنند.

 همچنین به خاطر وجود آدرنالین خونریزی از رگ های خونی کاهش پیدا می کند، و این به ما اجازه می دهد تا مقادیر بیشتری چربی را به صورت ایمن تر خارج کنیم. به علاوه خونریزی کمتر و کبودی کمتری ایجاد می کند. ارتشاح حجم زیادی از ماده ی بیحس کننده رقیق شده نیز باعث می شود، فرایند عمل تحت بیحسی موضعی بدون آرام بخش یا مسکن و بیهوشی عمومی انجام شود.

لیپوساکشن اولترا سونیک چیست؟ (ultrasonic liposuction)
اخیرا وسایل و تجهیزات انجام لیپوساکشن جدید تری به ثبت رسیده و مورد استفاده قرار گرفته اند. یکی از آخرین تجهیزات ، وسیله ی لیپوساکشن اولتراسونیک می باشد. از ابتدا در لیپوساکشن اولترا سونیک تغییراتی سریع ایجاد می شده است و هر ماه از این تغییرات اخبار جدیدی به گوش می رسد. بعضی از اخبار خوب هستند اما متأسفانه بعضی چیز ها نیز خوب نیستند. اولترا سوند به معنای صوت دامنه ی بلند می باشد که باعث ایجاد تکان و خلأ می شود و هر چیزی را که تکان می دهد شل می کند. مثل مسواک های اولترا سونیک جدید. اصل اولتراسونیک شل کردن چربی به صورتی است که چربی بتواند سریع تر از روشهای دیگر از بدن تخلیه گردد. متأسفانه به خاطر فرکانس بالای ایجاد شده توسط این وسایل کانولاهای اولتراسونیک بسیار داغ می شوند و گزارشهای زیادی از سوختگی در بیماران وجود دارد. اخیرا کانولاهای اولتراسونیک حتی اگر توسط افراد با تجربه صورت گیرد باعث سوراخ شدن کلیه ها و کیسه ی صفرا ی بیماران شده اند.
همچنین در لیپوساکشن اولتراسونیک نسبت به روش های دیگر "سروما"ی بیشتری ساخته می شود.

 "سروما" مجموعه ای از مایعاتی است که در بافت ها در پاسخ به ایجاد آسیب ساخته می شود. نهایتا کانولا های اولتراسونیکی که در حال حاضر در دسترس هستند حجیم و دست و پا گیر بوده و نمی توانند این روش را به صورت سفارشی انجام دهند.اگرچه در جنبه ی مثبت آن گزارشی وجود دارد که می گوید این روش برای برداشتن نواحی چربی دار مثل بافت سینه ی مردان (ژنیکوماستی) که سفتی بالایی دارند بهتر می باشد.

بنا به گفته ی دیگران این روش در حذف مقادیر زیاد تری چربی ایمنی بیشتر و خطر کمتری دارد چون خونریزی کمتر است.بالاخره تعداد موارد مقایسه ای و پیگیری ها بیش از سه سال در این عمل کم می باشد. بنابراین مقایسه ی طولانی و مناسب با روشهای تقریبا قابل قبول و به ثبت رسیده ی لیپوساکشن تا حالا انجام نشده است. به خاطر مواردی که در بالا گفته شد، عوارض جانبی و عدم اطمینان ها، دکتر منافی هر چند که برای استفاده از این تجهیزات آموزش دیده است این روش را در مواردی خاص و محدود توصیه می کند.
 

 لیپوساکشن به کمک برق چیست؟
یک تکنیک جدیدتر که اخیرا حدود 6 سال است که ارائه شده لیپوپلاستی به کمک برق نامیده می شود که با استفاده از دستگیره ی برق انجام می گردد.این روش فواید و مزایای لیپوساکشن را بدون عوارض همراه با آن دارد. در نتیجه از نظر ما این روش قابل توصیه است.

کانولاهایی که در این تکنیک برای برداشتن چربی استفاده می شوند از نوع متداول و معمول هستند. تفاوت در دستگیره ی برقی است که باعث میشود کانولا به صورت مکانیکی عمل می کنند نه اینکه به صورت دستی حرکت داده شوند. نتیجه ی آن لرزش کانولاها با فرکانس حدود 100 بار در ثانیه می باشد. (فرکانس و تولید گرمای کمتری نسبت به وسیله ی اولتراسونیک ) که وارد شدن آن ها به درون بافت چربی را ساده تر و راحتتر می کند. در هنگام انجام این کار جراح می تواند تلاش و توجه اش را روی از بین بردن چربی ناحیه ی مورد نظر متمرکز کند و با اطمینان و کارایی بیشتری کارش را انجام دهد، و مثل روشهای دیگر انرژی اش را صرف حرکت دادن کانولاها به صورت دستی به سمت جلو و عقب نکند. این روش می تواند مزایای زیادی در تمام نواحی بدن داشته باشد. لیپوساکشن با کمک برق مخصوصا برای مردانی که میخواهند چربی های ناحیه ی سینه را بردارند مفید می باشد.

اگرچه دستگیره ی برقی یک کشف جدید، جالب و بسیار پر آتیه و امید وار کننده می باشد. ولی به خاطر نتایج ایمن و بی خطر آن، منصفانه است که بگوییم نهایتا گذر زمان به ما نشان خواهد داد که آیا در آینده این تنها وسیله ی قابل قبول و استاندارد ساخته شده خواهد بود یا خیر.
 

عمل جراحی شامل چه کارهایی می شود؟
در زیر توضیح یک روش لیپوساکشن کلاسیک با استفاده از تکنیک تورم آورده شده است. برای شروع عمل تعدادی برش ریز (حدود 3 تا 4 میلی متر ) روی پوست در قسمتی که می خواهیم عمل را انجام دهیم، ایجاد می شود. این شکاف هاه تا جایی که ممکن است در قسمتها و مکانهایی که در دید نباشند، ایجاد می شوند. متعاقبا این نواحی با محلول متورم کننده که قبلا ذکر شد، مورد تزریق قرار می گیرند. سپس اجازه داده می شود تا محلول نفوذ کند و روی چربی مورد نظر تأثیر بگذارد(12 تا 15دقیقه). همانطور که گفته شد این نواحی بی حس خواهند شد. همچنین با بستن موقت مویرگ ها خونریزی کاهش می یابد. کانولاهای مناسب را درون چربی فرو می کنند سپس به عقب و جلو حرکت داده می شوند و در نتیجه چربیها شل شده و توسط یک پمپ خلأ قوی بیرون کشیده می شوند.

از این نظر روش لیپوپلاستی به کمک برق با روشهای مرسوم، متداول فرق می کند. حرکات عقب و جلویی که قبلا گفته شد، به خاطر مکانیسم رانشی دستگیره ی برقی نرمتر و آرامتر می باشند.چون چربی از طریق مکش آن از درون "تونل های" کوچک ایجاد شده درون چربی خارج می شوند، پوست باقیمانده کاملا به ماهیچه های زیرین توسط چندین اتصال که سپتای فیبری (fibrous septa) نامیده می شوند، متصل می باشد. این فرایندی است که تضمین می کند پوست بعد از لیپوساکشن بصورت شل، آویزان نشود. برداشتن چربی تخریب کمی روی سپتا ایجاد می کند. این سپتا شامل رگهای خونی، عصب ها و رگهای لنفی نیز می باشد. برای اینکه این چربی بدون اینکه خرابی زیادی ایجاد کند برداشته شود، لازم است که اطلاعات زیادی در مورد آناتومی، ارزیابی و بررسی ابعاد و اندازی های بدن و البته استقامت در برابر جراحی داشته باشیم.

در سراسر این فرایند دکتر منافی همیشه با هوشیاری و اطلاع کامل لایه های نرم چربی عمیق چسبیده به زیر پوست را برمی دارد تا احتمال هر نوع ناصافی و چین خوردگی پوست را به حداقل برساند. همچنین چون شما مقداری از مایعات بدنتان را همراه با چربی در طی لیپوساکشن از دست داده اید، به طور طبیعی متخصص بیهوشی مایعات را از طریق درون سیاهرگی به شما میدهد تا جایگزین مایعات از دست رفته در هنگام این فرایند بشود.
 

چه نوع بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد؟
لیپوساکشن می تواند به طور موفقیت آمیزی با بی حسی موضعی تنها، بی حسی موضعی همراه با خواب ملایم یا با بیهوشی عمومی (کاملا بیهوش) انجام شود. اگر تصمیم گرفتید این کار را با بیحسی موضعی انجام دهید در طی این فرایند احساس لرزش و اصطکاک خواهید کرد. همچنین ممکن است گهگاهی احساس سوزش در هنگام حرکت کانولاها و نزدیک شدنشان به ماهیچه بکنید. اگر هم کاملا خواب باشید هیچ چیزی را احساس نخواهید کرد.تصمیمی که گرفته میشود بسیار بستگی به موارد زیر دارد :تعداد نواحی که باید این کار روی آن ها انجام شود، مقدار چربی که باید برداشته شود، مصرف هر نوع دارویی که از قبل وجود دارد یا شرایط خاص و منحصر به فرد و البته خواست خود بیمار.
بهتر است چنین تصمیماتی بعد از مشاوره ی کامل و بحث با جراح پلاستیک ماهر گرفته شود.
 

چه مدت این عمل جراحی طول می کشد؟
مدت زمان عمل، به تعداد نواحی که باید این عمل انجام شود و مقدار چربی که باید بیرون آورده شود، بستگی دارد و ممکن است از 30 دقیقه تا 3 ساعت طول بکشد.
 

آیا لازم است یک شب کامل در بیمارستان بمانم؟
این به تعداد محل¬های مورد معالجه و مقدار چربی که باید برداشته شود، بسیار بستگی دارد. همچنین بستگی به ترجیح خود مریض و شرایط او دارد. بعضی افراد ترجیح می دهند همان روز مرخص شوند و در خانه بهبود پیدا کنند و بعضی دیگر برای اطمینان بیشتر دوست دارند شب اول بعد از عمل جراحی، در بیمارستان بمانند. مطمئنا وقتی نواحی مورد معالجه کوچک و چربی خارج شده کمتر از 5/1 لیتر باشد، روزی که جراحی انجام شود به راحتی گذرانده می شود. وقتی مقدار چربی بیشتر از این مقدار شد، ترجیحا بهتر است یک شب در بیمارستان بمانید. تصمیم در این مورد در زمان مشاوره یا بعد از عمل گرفته می شود.

چه مقدار چربی می توانید بیرون آورده و استخراج کنید؟
مهم است که بدانید برای ایجاد حداکثر ایمنی مقدار چربی که می توان در هنگام عمل هر فرد، بیرون آورده شود، محدود است. این مقدار معمولا بین 3 تا2 لیتر می باشد ولی گاهی اوقات 8 ـ5 لیتر نیز می رسد بنابراین در بعضی موارد ممکن است بخواهید این کار را تکرار کنید. معمولا بهتر است بین دو فرایند حداقل سه ماه فاصله بیافتد.

چه مقدار وزن کم خواهم کرد؟
جواب این است :بسیار کم. در حقیقت در چند هفته ی اول عمل جراحی ممکن است متوجه مقدار کمی افزایش وزن که مربوط به نگهداری آب توسط بدنتان می باشد، شوید. دلیل اینکه وزن کمی، کم خواهید کرد این است که، بیرون آوردن 5/2 یا 3 لیتر چربی، کاهش وزن زیادی به همراه ندارد. این بدان دلیل است که سلولهای چربی وزن زیادی ندارند. ازطرف دیگر، البته بسته به منطقه ی مورد معالجه متوجه کاهش قابل توجهی در اندازه های محیطی خواهید شد.(کم شدن سایز)
 

بر خلاف ماستوپکسی هدف اصلی از بزرگ و کوچک کردن سینه تغییر اندازه یا حجم سینه است. اگرچه در بعضی موارد مخصوصا وقتی سینه ها فقط کمی شل و سست می شوند، فقط با عمل بزرگ کردن سینه، بالا بردن و همچنین سفتی مناسب سینه نیز، می تواند ایجاد شود. در این حالت شما باید به خاطر داشته بسپاریدکه چون پروتز سینه حجم معین دارد، ممکن است افزایش غیر قابل قبول و غیر منتظره ای در اندازه ی سینه ایجاد شود، در شرایط دیگر وقتی هم بالا بردن و هم افزایش اندازه ی سینه مورد نظر است، بهتر است به طور همزمان انجام شوند.

عاقلانه است که عمل بالا بردن سینه تا بعد از بدنیا آوردن و شیر دادن هر چند تا بچه که می خواهید به تعویق بیافتد. در حالیکه ماستوپکسی معمولا برای حاملگی های آینده مانعی ایجاد نمی کند، ولی ممکن است شیر دادن را تحت تأثیر قرار دهد مهم است بدانید که بالا بردن سینه از شل شدن مجدد سینه ها، بخصوص در جریان بعد از حاملگی و شیر دادن، جلوگیری نکرده و سینه ها ممکن است دوباره شل شده و افتاده تر شوند.
 

آیا من کاندیدای مناسبی هستم؟
 فقط مشاوره می تواند این را مشخص کند. در هنگام مشاوره دکتر منافی از شما درباره ی تاریخچه و سوابق عمومی پزشکی شما، شامل جزئیاتی درباره ی هر نوع عمل سینه قبلی و زایمان سؤالاتی خواهد کرد. بهترین کاندیداها برای انجام عمل ماستوپکسی زنانی هستند که سلامت جسمی دارند و از نظر احساسی محکم و قوی بوده و نسبت به عمل جراحی و نتیجه ای که می خواهند از آن بگیرند، واقع بین باشند. بهترین نتیجه، معمولا در زنانی بدست می آید که سینه هایشان کمتر شل شده و افت پیدا کرده است. سینه با هر اندازه ای می تواند بالا برده شود، اما در سینه های سنگین ممکن است اثر آن طولانی مدت نباشد. در حالی که تمام زنان با هر سنی می توانند این عمل را انجام دهند، اما معمولا هرگز قبل از این که سینه ها به طور کامل رشد کنند این عمل انجام نمی شود. همانطور که قبلا گفته شد بیمارانی که قصد حامله شدن دارند معمولا باید عمل را تا بعد از تکمیل خانواده شان به تأخیر بیاندازند. اگر شما سیگاری هستید باید سیگار را قبل از عمل جراحی ترک کنید.

سیگار کشیدن رگهای خونی را تنگ کرده و بنابر این جریان خون را کاهش می دهد و جوش خوردن زخم و التیام یافتن آن را ضعیف می کند. آسپرین و داروهای ضد التهابی خاص و دیگر داروها می توانند باعث افزایش خونریزی شوند، بنا براین نباید آن ها را مصرف کنید.

چون هر بیمار و جراحی دیدگاه متفاوتی نسبت به اندازه، مکان و شکل مطلوب سینه ها دارند، مهم است که شما در مورد چیزی که مورد نظرتان است در زمان مشاوره، صادقانه به بحث و بررسی بپردازید. بعد از این شما مورد آزمایش قرار خواهید گرفت و سینه هایتان با یک نوار اندازه گیری، اندازه گرفته می شود تا میزان شل شدگی ایجاد شده در حال حاضر را بدست آورد. در بررسی که صورت می گیرد دکتر منافی سعی در بررسی تمام متغیرهای موجود مثل سن، اندازه و شکل سینه ی شما، شرایط پوست و اینکه آیا پروتز سینه توصیه می شود یا نه، خواهد داشت. به شما نشان داده خواهد شد که آیا نوک سینه و پوست تیره ی اطراف آن تغییر مکان خواهند داد یا نه، همچنین مکان زخم ها و چگونگی شکل سینه بعد از عمل جراحی نیز تا حد امکان نشان داده می شوند. لطفا به خاطر بسپارید تا هر نوع سئوالی که دارید، بپرسید. مخصوصا در مورد انتظاراتتان و نتایجی که قراراست، به دست آورید.
 

عمل جراحی شامل چه مراحلی می باشد؟
  قبل از عمل جراحی دکتر منافی با استفاده از یک قلم نشانه گذار روی سینه ها علامت می گذارد تا مکان و شکل دقیق سینه ها را تعیین کند. در طی عمل جراحی پوست اضافی کشیده و شل شده برداشته می شود و نوک سینه و بقیه ی بافت های قرار گرفته به مکان جدید بالاتر برده می شود(طبق نشانه های گذاشته شده قبل از عمل جراحی).

 معمولا نوک سینه روی خطی که تقریبا هم راستا با وسط بازوی شما باشد قرار می گیرد. خط بخیه یا بریدگی ها بستگی به میزان افت و شل شدگی سینه دارند. بنابر این برای زنانی که فقط میزان کمی افتادگی سینه دارند، بالا بردن می تواند از طریق تکنیکی که برش ها را محدود به ناحیه ی اطراف نوک سینه (قسمتی که پوست تیره تر دارد) می کند، انجام شود. در مواردی که افتادگی سینه ها زیادتر و شدیدتر است، لازم است که خط بخیه به صورت عمودی به سمت پایین سینه ادامه پیدا کند و گهگاهی اگر نیاز باشد در طول چین زیر سینه ادامه پیدا کند.

دکتر منافی می تواند در زمان مشاوره به شما بگوید که خط بخیه ی شما چگونه خواهد بود. لوله های تخلیه ممکن است زیر پوست سینه بسته به میزان خونریزی هنگام عمل جراحی کار گذاشته شوند، تا مایعات یا خونهای جمع شده که ممکن است بلافاصله بعد از عمل ایجاد شوند، را تخلیه کنند (ممکن است بنا به تشخیص جراح، نیازی برای گذاشتن آنها نباشد). یک بانداژ محکم روی خط بخیه گذاشته می شود.

چه نوع بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد و چه مدت عمل جراحی طول می کشد؟
ماستوپکسی معمولا تحت بیهوشی عمومی صورت گرفته و حدود دو ساعت طول می کشد.

چه مدت باید در بیمارستان بمانم؟
برای عمل بالا بردن سینه به طور نرمال لازم است که یک شب در بیمارستان بمانید.

بعد از عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟
قبل یا حین عمل به شما سرم وصل می شود. این کار به این خاطر است که مایعات از دست رفته هنگام عمل جراحی جایگزین شود. برای چند روز بعد از عمل جراحی احتمالا میزان درد متوسطی خواهید داشت، که باید با مسکن ها کنترل شود. بعد از عمل جراحی مهم است که گردش خون خوبی در پاهایتان داشته باشید و بنابراین به شما توصیه می شود که فعالانه مفاصل پاها، زانو ها و باسنتان را به طور کاملا منظم تکان دهید.

اگر لوله های تخلیه کننده استفاده شده باشد (فقط گهگاهی)، در چند روز آینده برداشته خواهند شد. معمولا بانداژهایی که در اتاق عمل گذاشته شده است، در چند روز تا یک هفته بعد از عمل بسته به نوع عمل جراحی انجام شده، باز خواهند شد. همچنین به شما آموزش داده می شود تا از یک سینه بند کمکی نسبتا محکم که هیچ نوع سیم و میله ای در آن به کار نرفته، استفاده کنید. بخیه های به کار رفته معمولا از نوع قابل جذب هستند.

پس از عمل انتظار چه عوارضی را باید داشته باشم ؟
بدنبال عمل جراحی مقداری ورم و کبودی روی سینه ها خواهید داشت. کبودی معمولا حدود 2 تا 3 هفته بعد از بین می روند. در حالی که بیشتر ورم ها به مرور زمان از میان می روند، مقداری از ورم ممکن است تا 3 ماه باقی بماند.

طبق نشانه هایی که قبل از عمل روی سینه گذاشته می شوند، همیشه سعی می شود تا نوک هر دو سینه دقیقاً در یک مکان متقارن قرار بگیرد، ولی نیروهای کششی جای زخم ها ممکن است کمی جا و شکلشان را بعد از عمل عوض کند و تغییر دهد.(اگرچه همیشه به خاطر داشته باشید که سینه های طبیعی نیز به هر حال تفاوتهایی دارند!) با اینکه روشهای مورد استفاده توسط دکتر منافی بهترین فاصله و توازن ممکن را بین دوسینه و نوک آن ها تضمین می کند و باعث افزایش امکان شیر دادن بعد از عمل جراحی بالا بردن سینه می گردد، لیکن این افزایش، تضمین شده نمی باشد و گاهی شیر دادن بعد از عمل ممکن است مختل شود.

بعد از عمل جراحی، ممکن است متوجه شوید که سینه ها کمی سفت شده اند. مخصوصا کناره های قسمتهای بریدگی ایجاد شده، این به خاطر فرایند طبیعی جوش خوردن زخم و عناصری که در بافت زخم قرار دارند است، تا جوش خوردن را آسان کنند. وقتی این اتفاق رخ می دهد در صورت نیاز ماساژی توسط جراحتان به شما آموزش داده می شود، تا بهبودی را سریع کند. این حالت کم کم و به مرور زمان رفع می شود، اما ممکن است چند ماه طول بکشد تا کامل شود. همچنین ممکن است در چند هفته ی اول متوجه شوید که سینه هایتان به طور غیر طبیعی بالا هستند. نگران نباشید چون همیشه جاذبه ی زمین آن ها را شل کرده و به مکان طبیعی و مطلوبی باز می گرداند. باید انتظار این را داشته باشید که حس پوست موجود در نوک سینه وپوست اطراف آن بعد از عمل جراحی کاهش یافته باشد. این به خاطر آسیبی است که به انتهای اعصاب حسی این ناحیه در هنگام عمل جراحی وارد شده است. و این مسئله عموماً اجتناب ناپذیر است و معمولاً در عرض چند ماه این حالت از بین می رود.
 

جای زخم شبیه چه چیز می باشد ؟
ایجاد جای زخم پس از اعمال جراحی یک عارضه نمی باشد، بلکه یک رویداد طبیعی بعد از عمل جراحی محسوب می گردد .در عمل بالا بردن سینه ها، جای زخم ها به میزان افت و شل شدن سینه ها و روش مورد استفاده، بستگی دارند و ممکن است طولانی بوده و ماه ها یا سال ها طول بکشد تا از بین بروند. با این حال چون در اطراف و زیر نوک سینه قرار دارد، زخم ها حتی در مواردی که لباس کمی مثل بیکینی پوشیده می شود قابل توجه نیستند. همیشه باید منتظر باشید که در ابتدا جای زخم ها قرمز، بر افروخته برجسته و حتی دارای خارش باشد اما به مرور زمان کمرنگ شده و صاف می شوند.

این تکامل طبیعی فرایند جوش خوردن زخم می باشد. مهم است که به خاطر بسپارید که این تکامل ممکن است دو سال طول بکشد. ماساژ روزانه ی زخم ها در طی این دوره ی زمانی توصیه می شود تا این فرایند را تسریع و تسهیل کند.

آیا این عمل دردناک است؟
چند روز بعد از عمل جراحی احتمالا درد متوسطی خواهید داشت که بایر به خوبی توسط مسکن ها کنترل شود. این درد معمولا بعد از 4-5 روز اول بهبود می یابد.

چه چیزی ممکن است اشتباه شود؟
هر چند عمل جراحی بالا بردن سینه ها اگر توسط یک جراح ماهر، انجام شود، خطرات کم و کوچکی به دنبال دارد، ولی با این وجود مشکلات خاصی همراه با این فرایند وجود دارد و ممکن است اتفاق افتد.

مانند هر عمل دیگری احتمال خطر عفونت هر چند نادر، ولی همیشه وجود دارد. این خطر با استفاده از روش های جراحی دقیق و تزریق آنتی بیوتیک ها برای پیش گیری هم در زمان عمل و هم بعد از آن، به حداقل می رسد. علی رغم انجام این کارها عفونت خفیفی معمولا رایج است و می تواند اطراف محل برش ایجاد شود، اما معمولا در یک دوره ی حدودا دوهفته ای بهبود پیدا می¬کند. خطراتی مثل لخته شدن خون نادر است. راه افتادن سریع بعد از عمل جراحی این احتمال را کم می کند.

همانطور که قبلا ذکر شد، بعد از عمل باید انتظار تورم را داشته باشید. وقتی ورم خفیف یا متوسط باشد، بدن سریعا آن را جذب می کند. خیلی به ندرت خونریزی زیاد ممکن است باعث ایجاد ورم قابل توجه و ایجاد خونمردگی شود. اگرچنین اتفاقی افتاد این خونها به تدریج جذب می شود و ممکن است ندرتاً نیاز باشد که این خون ها تخلیه شوند و نهایتا روی نتیجه ی نهایی اثری ندارند. در طی 3 تا4 هفته ی اول بعد از عمل جراحی، بعضی بیماران ممکن است، قسمتی از زخمشان جوش نخورد. یکی از معمول ترین مکان هایی که ممکن است این اتفاق رخ دهد، انتهای زخم عمودی است که به زیر سینه می رسد. این اشکال موقت است و برای بهبود نیاز است که به طور منظم بعد از عمل جراحی بانداژها تعویض شوند. سرانجام یک پوسته روی آن ایجاد می شود که بعد از 3 تا 4 هفته می افتد. بانداژهای پوششی برای یک دوره ی کوتاه چند هفته ای احتمال ایجاد این حالت را کاهش می دهد. اگرچه بعضی از ناراحتی های پوستی اطراف زخم ممکن است روی دهد. اگر لازم باشد باید بعداً عمل جراحی کوچک و سر پایی اصلاحی و مجدد انجام شود.
 

چه مدت طول می کشد تا به حالت عادی باز گردم؟
بیماران باید همیشه به خاطر داشته باشند که جوش خوردن و التیام یافتن زخم یک فرایند تدریجی و آرام است. علی رغم اینکه فقط یک یا دو روز بعد از این نوع عمل جراحی باید استراحت کنید، باید همیشه سعی کنید تا خود را آماده ی چند روزی استراحت بعد از عمل کنید. بسیاری از بیماران می توانند کارهای سبکشان را بعد از14 تا 15 روز انجام دهند، ولی برای بعضی دیگر بهتر است، 1 تا 2 هفته دیگر استراحت کنند. به خاطر داشته باشید که در افراد مختلف عمل جوش خوردن زخم متفاوت است و ممکن است شما قبل از اینکه دوباره خودتان را باز یابید، به استراحت بیشتری نیاز داشته باشید در سه چهار هفته ی اول راه رفتن مفید است، چون باعث بهتر شدن گردش خون شده و ورم را کاهش می دهد، همچنین باعث کم شدن احتمال ایجاد لخته شدن خون در پاها می شود. بلند کردن چیزهای سنگین یا فعالیت شدید، در 6 هفته ی اول بعد از جراحی ممنوع است. تمام قوانین در دوره ی بهبودی یکسان هستند. اگر کاری انجام می دهید که باعث ناراحتی تان می شود آن را انجام ندهید.

خلاصه
نتیجه ی این عمل جراحی معمولا عالی است و شل شدگی در سینه هایتان کم شده و نوک سینه ها در مکان بالاتری قرار گرفته و یک شکل پرتر در قسمت بالایی سینه هایتان خواهید داشت. مهم است که توجه شود که اگرچه بلافاصله بعد از عمل جراحی سینه ی جدید شما بسیار مشخص خواهد بود، ولی شکل نهایی تقریبا بعد از 5 ماه ایجاد می شود. هر کاری انجام می شود تا جای زخم ها کمتر مشخص شود. با این وجود مهم است به خاطر بسپارید که آثار زخم های باقیمانده از ماستوپکسی می تواند گسترده و دائمی باشند. خوشبختانه جای زخم ها معمولا در جایی قرار دارند که شما می توانید آنها را بپوشانید، به طوری که دیده نشوند

اگر بفهمید که این فرایند دقیقا همان است که شما می خواهید و انتظارات شما واقع بینانه باشد، رضایت شما از بالا بردن سینه¬هایتان بیشتر است. یک ماستوپکسی خوب شما را سال ها جوان تر نشان خواهد داد، با سینه هایی که به نظر جوانتر می رسد و مهم است به خاطر داشته باشید که سینه های شما برای همیشه سفت باقی نمی ماند. با گذشت زمان و سن بالاخره جاذبه ی زمین در این مبارزه برنده خواهد شد.

در این مورد شکی نیست که سینه های بزرگتر ازحد معمول با ایجاد اثراتی [هم فیزیکی و هم روحی] باعث ناراحتی و نگرانی یک زن می شود. از نظر فیزیکی سینه های بزرگ، شکل و فرم شانه و گردن را از بین برده و باعث ایجاد پشت درد و گردن درد می شوند؛ همچنین باعث ایجاد انحراف در وضع نشستن ودر موارد شدیدتر باعث مشکل تنفسی می شوند. سینه های بزرگ ظاهر یک زن را تحت الشعاع خود قرار می دهد و باعث میشود که او غیر موزون به نظر برسد و نیز ورزش کردن را برای او مشکل یا غیر ممکن می کند.

 از نظر روانشناختی،خیره شدن ها و نگاه ها و عقاید گستاخانه ی دیگران باعث می شود که کسانی که دارای سینه های بزرگ هستند خجالتی و کم رو شده و در نتیجه لباس های گشاد بپوشند تا ناموزونی خود را پنهان کنند. اعمال جراحی برای کوچک کردن سینه ها، سال هاست که انجام می شود و در حقیقت اولین عمل جراحی برای کوچک کردن سینه ی زنان احتمالا در سال( 1669) توسط ویلیام دارستون در انگلستان انحام شده است.اگرچه هدف اصلی این عمل جراحی کاهش حجم و وزن سینه است، ولی افزایش زیبایی به همان اندازه مهم است.

 درطول سالیان متمادی روشها و تکنیک های جراحی، اصلاح شده و بهبود پیدا کرده اند؛ تا ایمنی و همچنین زیبایی بیشتری از این اعمال جراحی حاصل گردد.
 

آیا من یک کاندیدای مناسب هستم؟
تنها با یک مشاوره می توان به جواب این پرسش دست یافت. در مشاوره، دکتر منافی از شما درباره ی سابقه ی عمومی پزشکیتان ، مثل جزئیاتی درباره ی هر نوع عمل قبلی پستان و همچنین وضعیت زایمانی شما سؤالاتی خواهد کرد. اگر چه این عمل می تواند برای تمام زنان در تمام سنین مفید باشد، ولی معمولا قیل از اینکه سینه ها کاملا رشد کنند این عمل هرگز انجام نمی شود. بعلاوه، بیمارانی که قصد حامله شدن دارند، باید معمولا عمل را تا بعد از کامل شدن افراد خانواده شان به تأخیر بیاندازند. دلیل این کاراین است که اگر حاملگی ای بعد از این عمل جراحی رخ دهد ممکن است، باعث بزرگ شدن دوباره پستانها شود.

بنابراین قبل از هر تصمیمی برای انجام عمل جراحی برای کوچک کردن پستان، باید به طور طبیعی هر نوع خطر و ریسک و نیز تمام فواید آن سنجیده شود.اگر شما سیگاری هستید باید قبل از عمل سیگار را ترک کنید. سیگار کشیدن به طور جدی رگهای خونی را تنگ می کند و بنابراین جریان خون را در آن ناحیه کاهش داده و باعث می شود که التیام یافتن و جوش خوردن زخم ها کند شود. همچنین آسپرین و بعضی داروهای ضد التهاب و مسکن¬ها و دیگر دارو ها می توانند باعث افزایش خونریزی شوند، بنابر این نباید آنها را مصرف کنید. بهترین کار این است که در اولین ویزیت همه این اطلاعات را به پزشکتان اطلاع دهید.

اگر شما اضافه وزن قابل توجهی دارید، پیشنهاد می شود، ابتدا وزن خود را کاهش دهید. در حقیقت در بسیاری از مواقع بدست آوردن سینه های کوچکتر می تواند انگیزه ای برای کاهش وزن باشد.
بسته به سن شما، ممکن است نیاز باشد که قبل از عمل جراحی ماموگرافی انجام دهید. این کار در مشاوره اولیه نیز توصیه خواهد شد. 

عمل جراحی شامل چه کارهایی است؟
قبل از عمل دکتر منافی با یک قلم نشانه گذاری ، روی سینه ها علامت می گذارد، تا محل دقیق و اندازه ی جدید سینه های عمل شده را تعیین کند. بافت سینه، چربی و پوست اضافی برداشته می شوند و نوک سینه و بافت های باقیمانده به مکان جدید در موقعیت بالاتر انتقال می یابند. تمامی این اعمال طبق نشانه هایی که قبل از عمل گذاشته شده است، انجام می شوند. نوک سینه معمولا، به طور تقریبی در طول خطی مطابق با وسط بازوی شما (مکان ایده ال و طبیعی)، روی سینه قرار می گیرد.

 خطی که روی آن بخیه زده می شود، دور نوک سینه و در مکان جدید آن می باشد. این خط به طور عمودی به طرف پائین تا زیر سینه ادامه پیدا می کند. در این نقطه، طبق روش مورد استفاده، جای زخم ممکن است در این مکان پایان یابد یا گاهی ممکن است تا خط زیر سینه نیز ادامه پیدا کند. دکتر منافی در این مورد با شما در زمان مشاوره صحبت می کند.

 در انتهای عمل جراحی، بسته به میزان خونریزی در زمان عمل، در صورت نیاز، لوله های تخلیه کننده موسوم به درن معمولا زیر پوست سینه کار گذاشته می¬شود تا هر نوع مایع سیال یا خونابه ای که ممکن است، بعد از عمل جراحی ایجاد شود، توسط آن ها تخلیه گردد. نهایتا یک سوتین مناسب جهت حفظ پانسمان، به کار می رود.
 

چه نوع داروی بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد و عمل جراحی چقدر طول می کشد؟
عمل جراحی کوچک کردن سینه تحت بیهوشی عمومی انجام می شود و معمولا حدود 3 ساعت طول می کشد .

چه مدت باید در بیمارستان بمانم؟

طول مدت ماندن در بیمارستان، بستگی به حال عمومی بیمار و میزان ترشحاتی دارد که از بدن شما تخلیه می شود؛ وقتی این ترشحات به حداقل رسید (معمولا روز بعد ) لوله ها برداشته می شود و بانداژها سبک می گردند؛ به شما یاد داده می شود تا یک سوتین با بند کمکی که کمی محکم است و در زیر آن سیم و میله ندارد، بپوشید.
گاهی اوقات ممکن است شب دومی را هم در بیمارستان بمانید.
 

بعد از عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟
بعد از عمل شما لوله ی تزریقی را برای حداقل یک روز خواهید داشت تا ما بتوانیم مایعات از دست رفته در هنگام عمل جراحی را جایگزین کنیم. تزریق خون به طور معمول مورد نیاز نیست به جز در موارد بسیار استثنائی و نادر(خونریزی زیاد )بعد از عمل جراحی بسیار مهم است که گردش خون را در پاهایتان حفظ کنید وبنابر این به شما توصیه خواهدشد تا فعالانه پاها،زانوها و باسنتان را به طور منظم حرکت دهید.
بعد از اتمام اثر داروی بیهوشی،شما متوجه باندهای مورد استفاده در اطراف سینه هایتان و همچنین بسته به روش مورد استفاده برای عمل جراحی، متوجه درن (لوله های تخلیه ) خواهید شد.
معمولااین لوله ها در محل عمل قرار داده شده اند تا موادی را که از خون یا مایعات دیگر تشکیل شده اند و گاهی اوقات بعد از عمل تجمع می یابند، تخلیه شود. وقتی ترشحات به حداقل رسید این لوله ها برداشته میشوند. سپس پانسمانها شما مجدداً تعدیل و تنظیم می شوند و سپس به شما یاد داده می شود تا یک سینه بند ورزشی بدون میله و سیم به منظور کمک کردن برای نگه داشتن سینه ها بپوشید.
شما همچنین ممکن است متوجه یک ردیف بخیه یا کلیپس های فلزی بسیار کوچک روی خطوطی که بخیه زده شده است، بشوید. قبل از مرخص شدن از بیمارستان معمولا به شما وقت ملاقاتی داده می شود (حدود پنج روز بعد ) تا این پانسمانها را بردارند و بانداژها را سبک کنند. در این مقطع ممکن است بدلیل ورم و خونمردگی پستانها خیلی مطلوب نباشد و بزرگ بودن یا چین و چروکهای احتمالی به دلیل همین مسئله موقتی می باشند و در طی هفته های آینده بهتر خواهند شد.
 

چه نوع اثرات و عوارض جانبی را باید انتظار داشته باشیم؟
بعد از عمل جراحی سینه هایتان ورم کرده و کبود خواهد شد. کبود شدگی معمولا 2 الی3 هفته طول می کشد. در حالی که بیشتر ورم سینه تان در طی این مدت از بین خواهد رفت؛ کمی ورم کردگی نامحسوسی ممکن است تا 3 ماه باقی بماند.

 بعد از عمل جراحی ممکن است متوجه شوید که سینه ها سفت شده اند، مخصوصا روی لبه های ناحیه ی بریدگی. این به خاطر فرایند جوش خوردن زخم است و درصورت نیاز ماساژهایی که توسط جراح به شما آموزش داده خواهد شد می تواند جهت بهبود سریعتر و رفع سفتی سینه ها مؤثر واقع گردد؛ هر چند ممکن است این وضعیت چند ماه به طول انجامد.
شما باید منتظر باشید که حس پوست اطراف نوک سینه و خود نوک سینه بعد از عمل جراحی کم شوند و این به خاطر شوک عمل جراحی و صدمه ای است که به اعصاب این ناحیه وارد شده است. اگر چه این حالت بعد از چند ماه بهبود پیدا می کند،ولی کرخ شدگی و بی حسی دائمی نیز ممکن است بدنبال آن روی دهد.

 بطور معمول سینه ها کمی ناصاف و نا همگون خواهند شد و در این مورد استثنا برای خانم های دارای سینه های بزرگ وجود ندارد.اگرچه تمام تلاش برای متقارن شدن سینه ها انجام می شود اما همیشه این تقارن به دست نمی آید. عمل جراحی کوچک کردن سینه احتمالا یکی از شایع ترین اعمال زیبایی پستان می باشد. بنابراین بسیار مهم است که شما با جراحتان صحبت کنید، تا ببینید که شناخت کامل از چیزی که می خواهید، دارد یا خیر. تا جایی که ممکن است ، سعی کنید منظورتان را طوری بیان کنید که جراح بفهمد که بزرگی یا کوچکی که می خواهید از این عمل جراحی به دست آورید، چقدر است. این کار امکان و احتمال برداشتن بیش از حد یا کمتر از حد لازم را به حد اقل می رساند.

 اگرچه روش و تکنیک مورد استفاده توسط دکتر منافی بهترین همخوانی و انسجام ممکن بین دو سینه و نوک سینه را تا حد ممکن تضمین می کند، ولی امکان و احتمال شیر دادن از سینه ها بعد از جراحی را تضمین نمی کند.
 

جای زخم ها چگونه به نظر می رسند ؟
ایجاد اسکار(جای زخم)پس از اعمال جراحی یک عارضه نمی باشد و یک رویداد عادی محسوب می گردد. در عمل کوچک کردن سینه، جای زخم ها تا اندازه ای به مدت طولانی باقی می مانند و ممکن است ماه ها یا سال ها طول بکشد تا التیام یابند.

 شما باید انتظار داشته باشید تا جای زخم ها درآغاز قرمز، بر جسته و حتی همراه به خارش باشند اما به مرور زمان محو و صاف می شوند. این حالت طبیعی فرایند جوش خوردن زخم می باشد. اگر چه مهم است به یاد داشته باشید که این فرایند ممکن است دو سال طول بکشد تاکامل شود.

 ماساژهای روزانه روی جای زخم ها در این دوره ی زمانی توصیه می شود چون این کار باعث سریع و آسان تر شدن این فرایند می شود. اگرچه باید بدانید که یک جراح مسئول در موقعیتی نیست که بتواند ظاهر نهایی زخم ها را پیش بینی کند و مهترین عامل در شکل اسکار بعد از عمل، به استعداد بدن بیمار در مورد ترمیم زخم برمی گردد اگر فرد مستعد به تولید گوشت اضافی باشد عموماً این حالت ایجاد می شود و نمی توان بطور قاطع از آن پیشگیری کرد. با این حال همانطور که ذکر شد ،جای زخم ها کمرنگ می شوند و به مرور زمان بهبود می یابند.
 

آیا این عمل جراحی پردرد و دردناک است ؟
چند روز بعد از انجام عمل جراحی ، احتمالا میزان متعارفی درد خواهید داشت که باید با  استفاده از مسکن مناسب کنترل شود. درد معمولا بعد از (4- 5)روز بهبود می یابد.

چه چیزی ممکن است غلط یا اشتباه از آب در آید ؟
عمل جراحی کوچک کردن سینه با یک عمل جراحی مناسب توسط یک جراح پلاستیک مجرب ،خطرات کمی دارد، با این وجود اشکالات خاصی همراه با این عمل و فرایند، می تواند رخ دهد. مثل هر عملی، خطر عفونت که مهم نیز هست، همیشه وجود دارد.این خطر با یک روش جراحی دقیق و به کار گیری داروهای پیشگیرانه آنتی بیوتیک هم در زمان عمل جراحی، هم بعد ازآن به حد اقل می رسد. با این حال علی رغم این کارها، احتمال عفونت نسبتا خفیفی وجود دارد و می تواند در اطراف مکانهای بریدگی بوجود بیاید، اما معمولا در طول یک دوره دو هفته ای فرو کش می کند.
خطراتی مانند لخته شدن خون نادر و کم می باشند. ماساژ پاها در حین و بعد از عمل و نیز سریع تر راه رفتن و حرکت کردن بعد از عمل جراحی این خطر را کم میکند.

همانطور که گفته شد بعد از عمل جراحی ورم و التهاب محل عمل مورد انتظار می باشد. وقتی ورم خفیف یا متوسط وجود دارد بدن سریعا آن را مجددا جذب می کند. گهگاهی خونریزی بیش از حد می تواند باعث ایجاد ورم مهمتر و بیشتری شده و خونمردگی(جمع شدن خون زیر پوست)ایجاد شود. اگر این اتفاق افتاد درن تخلیه جراحی برای خارج کردن خونها لازم می باشد ولی در نهایت این مسئله روی نتیجه ی کار تأثیری ندارد.

نوک سینه روی پایه ی بافت اصلی قرار دارد و در اکثر بیماران به صورت طبیعی و نرمال همراه با انقباض طبیعی و مقداری حساسیت باقی می ماند. در موارد بسیار نادری بافت اصلی سینه نمی تواند خونرسانی خوبی برای نوک سینه داشته باشد و نمی تواند زیستائی نوک سینه را حفظ کند در نتیجه اطراف نوک سینه باید به مدت طولانی پوشیده بماند تا جوش خوردگی طبیعی رخ دهد.
گاهی ممکن است قسمتی و به ندرت حتی تمام پوست نوک سینه ریزش داشته باشد (به خصوص در افراد سیگاری).در این حالت نوک سینه باید توسط یک فرایند ثانویه بازسازی شود. با استفاده از روشها و تکنیک های جدید و مدرن این اشکال کاملا بعید می باشد.

در طول هفته ی اول بعد از عمل جراحی بعضی بیماران ممکن است قسمتی از زخمشان خوب جوش نخورد و یا حتی خراشیدگی پوست یا پوست رفتگی در هر نقطه از محل های برش داشته باشند. یکی از معمول ترین مکان هایی که این اتفاقات ممکن است رخ دهد جایی است که زخم عمودی به زیر سینه می رسد، این یک اشکال موقت است که در این حالت لازم است پانسمانها مرتب در آغاز عوض شوند. بالاخره کـبره زخم در این قسمت بعد از 3 - 4 هفته متعـاقبـا خواهد افتـاد.یک بانـداژ با پـوشش نرم بـرای دوره ی کوتاه چند هفته ای احتمال وقوع چنین حالتی را کاهش می دهد.اگرچه مقداری از بین رفتگی پوست در اطراف جای زخم ممکن است روی دهد. در صورت لزوم بعداً عمل جراحی ترمیمی باید صورت گیرد.
 

چقدر طول می کشد تا من به حالت نرمال باز گردم ؟
عمل جراحی کوچک کردن سینه نسبتا یک عمل جراحی بزرگ و مهم می باشد و همیشه باید به خودی خود به آن اهمیت داد. سعی نکنید سریع شروع به کار کنید. احتمالا چند هفته باید بگذرد تا شما احساس کنید که همه چیز عادی شده است.اگر چه بعضی از افراد بعد از 10 الی 14 روز می توانند کارهای سبک خود را انجام دهند.ولی بعضی دیگر ترجیح می دهند 1 تا 2 هفته بیشتر استراحت کنند.

راه رفتن در 3 تا 4 هفته اول مفید است؛ چون باعث بهبود گردش خون می شود و ورم ایجاد شده و احتمالا لخته شدن خون را کاهش می دهد. بلند کردن چیزهای سنگین یا فعالیت و کارهای سخت و دشوار در 6 هفته ی اول بعد از عمل جراحی ممنوع است.

اگر کاری که انجام می دهید ایجاد ناراحتی می کند، پس آن را انجام ندهید!
 

خلاصه
جراحی کوچک کردن سینه احتمالا یکی از اعمال جراحی زیبایی است که بیشترین میزان رضایت از عمل را به همراه دارد. این بدان علت است که زنانی که سینه های بیش از حد بزرگ دارند و سالهاست به خاطر تأثیرات آن دچار ناراحتی هستند به راستی آزاد می شوند و کارهایی را که قبل از عمل برایشان سخت و ناراحت کننده بوده، می توانند انحام دهند. به روشهای مختلف این زنان احساس می کنند زندگی جدیدی یافته اند و بنابر این قادرند با مشکلات و مواردی که هر روز برایشان پیش می آید با علاقه و اعتماد به نفس بیشتر بر خورد می کنند.

برآوردها و حدس ها حاکی از آن است که بیش از سه میلیون زن در سراسر دنیا در 35 سال اخیر پروتز سینه گذاشته اند و هر سال دهها هزار زن می خواهند که تحت این عمل جراحی قرار گیرند. بسیاری از زنان تصور می کنند که انجام عمل بزرگ کردن سینه باعث بهبود و بهتر شدن اندازه و شکل سینه ی آنها می شود؛ چون بر این باورند که سینه هایشان بسیار کوچک و اندازه یا شکلش نا موزون و نا متوازن یا غیر جذاب است. بعضی از زنان سینه هایی دارند که کاملا رشد نکرده است یا بعد از حاملگی یا تغییر وزن یا پیر شدن به میزان قابل توجهی اندازه و شکلش را از دست داده و تغییر کرده اند.

تصمیمی که برای انجام عمل بزرگ نمودن سینه گرفته می شود، باید کاملا شخصی و آگاهانه باشد و نباید صرفاً برای خشنود کردن کس دیگری گرفته شود. مثل هر عمل جراحی زیبایی دیگر، عمل بزرگ کردن سینه هیچ کدام از مشکلات اصلی زندگی را حل نمی کند، اما ممکن است به افزایش اعتماد به نفس و شکل ظاهری بیمار کمک کند.تمام فواید بالقوه مورد بحث، در زمان مشاوره مورد بررسی قرار می گیرند.

امروزه خانمی که می خواهد عمل بزرگ کردن سینه را انجام دهد، حق انتخاب در نوع عمل جراحی را دارد، بدین طریق می تواند نمای ظاهری و نتیجه مورد نظر را بدست آورد. بعضی از این حق انتخاب ها عبارتند از : نوع، اندازه پروتز، و برش ایجاد شده جهت جاگذاری پروتز سینه. مشخصاً برای هر انتخاب فواید و مضراتی وجود دارد، به هر حال به مراجعه کننده اطلاعات داده می شود و بدین وسیله اوست که با مشاوره تصمیم می گیرد کدام روش برایش بهترین است.
 

اطلاعات اصلی و اساسی در مورد پروتز های سینه
مهم است که بدانیم پوسته ی خارجی یا پوشش تمام پروتزها از سیلیکون ساخته شده است. اگرچه، ماده ی پر کننده ی موجود می تواند متفاوت و از مواد مختلف باشد که این مواد عبارتند از : آب نمک، ژل سیلیکون خالص که خود به دو دسته ژل ساده و ژل منسجم (همبسته) تقسیم می شود. ژل شکر و نمک (هیدروژل) و روغن سویا (تری لوسنت) که اخیراً کشف شده اند، فعلاً تا بررسی های بیشتر در مورد ایمنی آنها، مورد استفاده قرار نمی گیرند.

ژل سیلیکونی فعلاً رایج ترین نوع مورد استفاده می باشد. در اروپا نمودارهای فعلی توزیع فروش [70%سیلیکون، 15% آب نمک، 15% بعدی، پر کننده های دیگر مثل هیدروژل و روغن های سویا] را نشان می دهند. چون ژل سیلیکونی از سال 1963در دسترس می باشد بنابر این جراح ها بیشتر از 40 سال است که در مورد این نوع پروتز ها تجربه دارند و در حال حاضر استفاده از آن، بیش از هر نوع دیگری معمول است. در طی سال ها تغییرات و پیشرفت هایی ایجاد شده که پوشش های سطحی از موادی با فرمولاسیون جدید تر ساخته شده اند و این پوشش ها طوری طراحی شده اند که "پارگی جدار" و انتشار مقادیر بسیار کم از جزء ژل سیلیکونی (ژل پر کننده) را به حداقل می رسانند.

جالب توجه اینکه پروتز ژل سیلیکون استاندارد بیش از انواع پروتزها همان احساس سینه طبیعی را ایجاد می کند؛ که احتمالا این مسئله به خاطر نرمی ذاتی ژل سیلیکونی می باشد.
 

مختصر اطلاعاتی در مورد سیلیکون
بسیاری از خانم ها در مورد این نوع عمل جراحی بدون شک داستان های ترسناکی شنیده اند. ازجمله مسمومیت زایی سیلیکون یا ایجاد بیماری خود ایمنی/ بافت همبندی پروتز که مربوط به "تراوش"یا مهاجرت ژل می باشند.

در نتیجه در مورد عمل بزرگ کردن سینه در دوازده سال اخیر تبلیغات مخالفی دریافت شده است، مخصوصاً از طریق عملکردهای غیر مسئولانه ی رسانه ها که بدین طریق علی رغم حقایق موجود، ادعاها و سئوالاتی در مورد ایمنی سیلیکون مطرح شده است.

بدون شک، بیشتر این داستان ها بعد از این که سازمان مدیریت غذا و دارو در امریکا (FDA) در ژانویه ی1992 استفاده از پروتزهای سیلیکونی را در امریکا ممنوع کرد، بوده است.
سازمان مدیریت غذا و دارو در امریکا (FDA) به این نتیجه رسیده بود که "هیچ سند و مدرکی وجود ندارد که ژل سیلیکون که پروتزها با آن پر میشوند ایمنی ندارند اما مدارک کم و ناکافی برای اثبات ایمنی آن وجود دارد." تمام موارد بالا نتیجه دعوی حقوقی در حال رسیدگی بر ضد تولیدکنندگان پروتزهای سیلیکونی بود که این دعوی از طرف زنانی بود که پروتز داشتند و نشانه ها و علائم زیادی از بیماری ای که به اصطلاح "بیماری خود ایمنی مربوط به سیلیکون" نامیده شده است؛ را دارا بودند. در حقیقت بررسی مدارک دادگاه در امریکا نشان داد که بیش از 216 نشانه ی جداگانه در ارتباط با سیلیکون به ثبت رسیده است این تعداد تنوع نشانه جداگانه در هیچ بیماری دیگری دیده نشده است!

از این زمان فعالیت بیشتر و بحث و گفتگوهای فراوانی در مجامع پزشکی انجام شد، تا اثبات کنند که آیا پروتزهای سیلیکونی ایمن و بی خطر هستند یا خیر. برای این کار مقدار زیادی اظهاریه و بیانیه منتشر شد و نتایج زیادی گرفته شد. به طور خلاصه بعضی از آنها عبارتند از :
1)در ژانویه 1992 رئیس متصدیان پزشکی امریکا به جراحان و پزشکان اطلاع داد که سازمانهای بهداری امریکا به چنین نتیجه ای رسیده اند که هیچ دلیلی برای کناره گیری و دست کشیدن از استفاده از پروتز به خاطر هراس و ترس های واهی موجود در امریکا وجود ندارد!

2) در آوریل 1994 یک کمیته متخصص که توسط دپارتمان بهداشت تعیین شده بود، به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتز های سیلیکونی با بیماری خود ایمنی یا بیماری بافت همبند وجود ندارد.

3) ادعاهایی وجود دارد که سیلیکون کلا باعث ایجاد یک سندرم جدید می شود. این ادعاها براساس گزارشات موردی است و بنابراین نوع مطالعاتی برای اثبات این ادعاها وجود ندارد. در پاسخ و جواب این ادعا کالج روماتولوژی امریکا بیانیه ای در اکتبر 1995 بر اساس مطالعات تحقیقاتی روی بیش از 78000 زن منتشر کرد. بیانیه به این صورت بود که سیلیکون، بیماران را در معرض هیچ خطر اضافی در مورد بافت همبندی یا بیماری روماتیسمی قرار نمی دهد. و هیچ دلیلی برای منصرف کردن زنان از چنین عمل جراحی به خاطر ابتلا یا وخیم تر شدن (بد تر شدن )یک بیماری و ناراحتی بافت همبندی جود ندارد.

4)حداقل 29 مورد مطالعه و مقاله حداقل در 10 سال اخیر در سراسر دنیا به چاپ رسیده است که بیشتر از 200000 زن در این مطالعات مورد بررسی قرار گرفته اند و در هیچکدام از آنها رابطه ای بین بیماری معروف به "بیماری خود ایمنی سیلیکون " و پروتز دیده نشده است.

5)کشف سیلیکون در مایعات بدنی باید بصورت متناسب بصورت و پرسپکتیو مورد بررسی قرار بگیرد، سیلیکون به میزان زیادی در محیط اطراف ما و در برخی مواقع احتمالا در بدن بیشتر مردم وجود دارد. تماس و ارتباط ما با سیلیکون در سراسر زندگمان زیاد است و سیلیکون به طور گسترده در داروسازی مورد استفاده قرار می گیرد. سیلیکون بعنوان یک لغزاننده (لوبریکنت) در هر نوع سوزن یک بار مصرف، سرنگ و لوله های درون سیاهرگی مورد استفاده قرار می گیرد.سیلیکون ها در روژ لب ها، لوسیون های برنزه کننده، فرایند های تولید غذا، کرم های پوست، اسپری مو و لوازم آرایشی کاربرد دارند. در بیش از 1000 محصول دارویی از سیلیکون بعنوان یک جزء سازنده یا در فرایند تولید وسایلی مثل دریچه های مصنوعی قلب، مفاصل و دستگاه تنظیم ضربان قلب( ... ) استفاده می گردد.

6) در جولای 1998، دپارتمان بهداشت کشفیات و نتایج را به دنبال بررسی ها و مطالعات کمیته ی تشکیل شده برای بررسی ایمنی پروتزهای سیلیکونی، منتشر کرد. این کمیته که بیشتر از دانشمندان و استادان دانشگاه تشکیل شده بود به این نتیجه رسید که هیچ مدرک علمی در مورد ارتباط پروتزهای سیلیکونی با این بیماری وجود ندارد. (گزارش 36 صفحه ای کامل آن را میتوانید از روی اینترنت و از سایت های مربوطه مطالعه فرمائید)

با توجه به این بیانیه، به طور منصفانه باید قبول کرد که بعضی زنان که عمل جراحی بزرگ کردن سینه داشته اند، ممکن است متعاقبا در بعضی مراحل زندگیشان دچار ناراحتی خود ایمنی یا بافت همبندی بشوند. چون این ناراحتی ها نسبتا در میان مردم متداول و رایج می باشند، علی رغم اینکه آیا آنها عمل پروتز گذاری سینه داشته اند یا نه، آیا ممکن نیست که به هر حال دچار این بیماری ها شوند ؟

این نوع سؤال ها فقط با تجزیه و تحلیل آماری دقیق و آزمایش گروهی از افرادی که عمل پروتز گذاری سینه داشته اند و مقایسه ی آن ها با تعداد و انواع مشابهی از افرادی که عمل جراحی پروتزگذاری سینه نداشته اند، می توانند پاسخ داده شوند. سپس اگر مشخص شد که گروهی از زنان که عمل پروتزگذاری سینه ی سیلیکونی داشته اند، تعداد بیشترشان دچار بیماری های خود ایمنی هستند؛ پس یک ارتباط اتفاقی می توان بین آن ها پیدا کرد. اگرچه، در این لحظه بعد از بررسی تمام اطلاعات و داده های مربوطه، منطقی به نظر میرسد که بگوییم هیچ مدرک علمی و قاطعی وجود ندارد که نشان دهد مواد سیلیکونی موجود در پروتزهای سینه خطر بیماریهای بافت های همبندی یا سرطان سینه را افزایش می دهد.

ـ قبلاً از ژل سیلیکون برای پر کردن نقائص بافت نرم و چین و چروکها به شکل تزریق استفاده می گردید که این مسئله سالهاست ممنوع گردیده است. کارخانه های سازنده پروتز سیلیکون علاوه بر استحکام دادن جدار پروتزها امروزه بیشتر از ژلهای چسبنده و همبسته نرم استفاده می کنند که حتی در صورت بریده شدن جداره نیز از هم جدا نشده و پخش نمی شوند
 

چه جایگزین هایی برای ژل سیلیکونی وجود دارد ؟
پروتز تری لوسنت(روغن سویا):
دلیل اصلی ساخت پروتز تری لوسنت ایجاد یک محصول رادیولوسنت (نامرئی برای اشعه ی ایکس)بوده است که این محصول اجازه میدهد که بافت سینه با ماموگرافی به خوبی دیده شود. پروتز تری لوسنت با روغن سویای تری گلیسیریدی، (غیرسیلیکونی) خوب تصفیه شده پر شده اند که این روغن اجازه می دهد که اشعه ی ایکس به داخل پروتز بهتر نفوذ کند.

اگر چه، این نوع پروتزها بافت سینه را به مقدار کمتری محو و نامشخص می کنند با این حال شخص باید کسی را که کار رادیوگرافی را انجام می دهد، از وجود پروتز در سینه اش مطلع کند.
یک اشکال مهم که در رابطه با پروتزهای تری لوسنتی وجود دارد پدیده¬ی چروک خوردن پوست است چون ماده¬ی پرکننده¬ی پروتزهای تری لوسنتی مایع می باشد، بعضی چین خوردگی های پوسته و پوشش سینه باید مورد انتظار باشد.

در بیمارانی که بافت سینه هایشان لطیف و نازک است این چروک ها به راحتی قابل رؤیت و محسوس خواهند شد. چون پروتزهای پر شده با آب نمک تقریبا 30 برابر ویسکوزتیه ی کمتری نسبت به پروتزهای پر شده با تری لوسنت دارند، این مشکل در این پروتزها بیشتر رخ می دهد، از طرف دیگر پروتزهای پر شده با ژل سیلیکونی چون ترکیب ضخیم تری دارند، این مشکل در آنها کمتر رخ می دهد.

آزمون بالینی بیماران برای این نوع پروتزها در انگلستان از سال1993آغاز شد. به طور کلی حدود (5000 ) زن دارای پروتز سینه ی تری لوسنتی هستند. اگرچه در هفتم مارس 1999، دپارتمان بهداشت به پزشمان توصیه کرد که تا اطلاع ثانوی از گذاشتن پروتز های تری لوسنتی خودداری کنند. در 6 ژوئن 2000، آژانس روشهای پزشکی اطلاعیه ای منتشر کرد که به زنانی که پروتز های تری لوسنتی داشتند توصیه می کرد، آن ها را بردارند. این مربوط به اطلاعاتی بود که طبق آن حدس زده می شد که پر کننده ای که در پروتزهای کاشته شده ی تری لوسنتی قرار دارند ممکن است موادی تولید کنند که مضر باشد و به سلامتی بدن صدمه بزنند. در نتیجه، تجقیقات و بررسی های بیشتری مورد نیاز می باشد که ایمن بودن آنرا مشخص نماید.
 

پروتز  هیدروژلی
این آخرین نوع پروتزهای سینه می باشد که بدنبال بررسی ها و پژوهش ها برای پیدا کردن یک ماده ی پر کننده،که در صورت پاره شدن و تراوش از پوسته و پوشش بی خطر باشد ساخته و تولید شد. این نوع ماده ی پر کننده از ژلِ شکر و آب نمک ساخته شده است. اگرچه از نظر لمس شبیه به پروتزهای از نوع سیلیکونی می باشد؛ معهذا پروتزهای هیدروژلی وقتی لمس می شوند کمی محکمتر و سفت تر هستند.

چین و چروک خوردن پوست در هیدروژل نسبت به پروتزهای پر شده با تری لوسنت و آب نمک احتمالا کمی کمتر است ولی با این حال از ژل های سیلیکونی بروز بیشتری دارد.

به مانند پروتز تری لوسنت، به خاطر عدم وجود مطالعات و اطلاعات طولانی مدت تر، آژانس روشهای پزشکی از دسامبر 2000 تصمیم گرفت گذاشتن این نوع پروتزها را تا مطالعات بیشتر متوقف کند.
 

آیا شکل و قوام پروتز متفاوت است؟
شکل های مختلفی از پروتز وجود دارد. بیشتر این نوع پروتز ها که فعلاً مورد استفاده قرار می گیرند، هنوز گرد هستند. اگر از روبرو به آن ها نگاه کنیم آن ها مدور هستند و نیم نمای (پروفایل)آن بصورت نیمه ی ماه می باشد. قوام اکثر پروتزهای گرد معمولاً نیمه سیال بوده و بیشتر شبیه به یک ژل چسبنده و ضخیم می باشند.

اخیراً یک پروتز سیلیکونی جدیدتر و منسجم ساخته شده است که معروف به پروتزهای آناتومیک یا اشکی هستند.چون ترکیب این ژل سفت می باشد، درمقایسه با ژلهای سیال تر و روان تر پروتزهای گرد، شکلی به خود می گیرد که مشابه نیم نمای سینه های طبیعی می باشد.این نوع پروتزها به جای اینکه پهن یاشند کمی بلندتر هستند و در قسمت پایین پرتر می باشند. آن ها تمایل دارند که از دیواره ی بالایی قفسه ی سینه به بالای خود سینه (پستان) گذار هموارتری داشته باشند. بنابر این به طور کلی آن ها کمی شکل طبیعی تری دارند، در مقایسه، پروتزهای گرد به سینه ها، ظاهری مدورتر و گردتر میدهد.

بعلاوه به خاطر ترکیب ژلی ضخیم تر این پروتزهای، منسجم (اشکی) با ایجاد هر نوع شکاف یا پارگی پوسته و پوشش، تراوش و به بیرون ریختن ژل در آن ها رخ نمی دهد؛ درست مثل پروتزهای سیلیکونی استاندارد.مضرات آن به این صورت است که هر نوع سینه ای نمی توانند از این نوع بخصوص از پروتز ها استفاده کنند. یک نقطه ضعف دیگر آن این است که آن ها اساسا نسبت به پروتز های سیلیکونی استاندارد گران قیمت تر هستند.پروتزهای اشکی در هنگام لمس کمی سفت تر هستند، لبه ها و کناره های پروتز را قابل لمس تر و محسوس تر می کنند. گزارشاتی نیز وجود دارد که ممکن است این پروتزها به مرور شکل شان از حالت آناتومیک خارج شود.

اگر چه، اخیرا یک نوع پروتز سیلیکونی منسجم گرد نیز تولید شده است که وقتی پوسته و پوشش پروتز کهنه و فرسوده و یا پاره شود، نشتی و تراوش کردن مواد درون آن رخ نمی دهد. مزیت دیگر آن نسبت به پروتز های اشکی که قبلادر مورد آن ها صحبت شده است، این است که پروتزهای منسجم گرد، شکل خود را از دست نمی دهند.
 

چگونه من می توانم بهترین اندازه را انتخاب کنم؟
پروتزهای سینه انواع و اندازه های مختلف دارند و هر زنی ممکن است به راحتی انواع اندازه ها را انتخاب کند. بیشتر زنان بر اساس اندازه ی سینه بندهاشان اندازه ی پروتز سینه را مشخص می کنند. هدف از آزمایشات، این است که چه اندازه از پروتزای که باید کار گذاشته شود ظاهری مطلوب و دلخواه دارد. همانطور که می توانید تصور کنید، پروتز سینه با اندازه های مختلف در زمان مختلف نتایج متفاوتی ایجاد می کند. رمز انتخاب اندازه پروتز سینه این است که این پروتز به طور کلی به شما ظاهری موزون تر و مناسب تر بدهد و با خواست شما یکی باشد.در هنگام مشاوره جراح پلاستیک اندازه های سینه و قفسه ی سینه ی شما را می گیرد؛ تا امتحان کند که چه اندازه ای برای شما مناسب است. بعلاوه با این اندازه گیری ها ظاهر شما را با بهترین اندازه ی سینه تصور می کند و در نظر می گیرد.

مهم است بدانید که نهایتا عامل محدود کننده در انتخاب اندازه ی پروتز فضای در دسترس در زیر سینه ی شماست. به خاطر داشته باشید، همانطور که حجم هر نوع پروتز سینه افزایش می یابد، پس به پهنای آن هم اضافه می شود. بنابر این اگر شما پروتز سینه ای را انتخاب می کنید که بیش از انرازه بزرگ است ، لبه ها و کناره های آن ممکن است از اطراف بافت سینه ی اصلی بیرون بزند و حتی تا گودی زیر بغل نیز برسد. این حالت برای بیشتر مردم غیر مطلوب است. بعلاوه امکان چین و چروک خوردگی و دیگر مشکلات نامطلوب طولانی مدت نیز افزایش می یابند. چون بیشتر زنان دیدگاه واقع بینانه ای از چیزی که می خواهند به آن برسند دارند، بنابراین بسیار کم پیش می آید که جراح پلاستیکی نتواند انتظارات بیمارش را بر آورده کند.
 

آیا گذاشتن پروتز سینه باعث ایجاد سرطان سینه میشود؟
هیچ مدرکی که نشان دهد پروتز های سینه ایجاد سرطان در انسان می کند، وجود ندارند. بر عکس مطالعات اخیر نشان داده است که زنانی که پروتز سینه گذاشته اند نسبت به جمعیت کلی 30 % کمتر دچار سرطان سینه می شوند.

آیا بزرگ کردن سینه روی روشهای تشخیص سرطان سینه تأثیر دارد ؟
شاید مهمترین موضوع در مورد پروتز های سینه امکان به تأخیر افتادن تشخیص سرطان سینه با پروتز های سینه ی سیلیکون و پر شده با آب نمک می باشد. هر دوی این مواد حاجب هستند واشعه و پرتو ها را از خود عبور نمی دهند. این بدین معنی است که مانع دیده شدن بافت اصلی سینه در جریان ماموگرافی می شوند.

اگرچه تکنیک های ماموگرافی در این چند سال اخیر بهتر شده و پیشرفت کرده اند و رادیولوژیست می تواند تا جایی که ممکن است قسمتهایی از بافت اصلی سینه که زیر پروتز سینه پنهان است را ببیند. اگر چه مهم است بدانیم که تشخیص 10 تا20% سرطان های سینه نسبت به اشعه ی ایکس قابل تشخیص و مرئی نیستند و بنابر این بیشتر سرطان های سینه هنوز هم توسط خود شخص یا با معاینات فیزیکی قابل تشخیص و کشف می باشند. در این رابطه بیشتر پزشکان بالینی احساس می کنند که پروتز سینه حقیقتا می تواند عمل معاینه از طریق لمس کردن را ساده کند. زنی که پروتز سینه دارد باید همان برنامه ی ماموگرافی منظم که زنان دیگر دارند را داشته باشد. باید شخصی که کار رادیوگرافی را انجام میدهد را باید از وجود پروتزها مطلع کرد تا نماهای خاص برای رادیوگرافی مناسب انتخاب شود.در نتیجه پروتز های سینه کار رادیولوژیست را سخت تر می کنند؛ هر چند مانع انجام آن نمی شوند.
 

پروتز های سینه تا چه مدت باقی می مانند؟
مانند تمام محصولات ساخت دست بشر، پروتز های سینه نیز تا ابد باقی نمی مانند. علی رغم اینکه بسیار قوی و مقاوم هستند(حتی در برابر فشار)، ولی مستعد کهنه شدن و فرسایش در طول زمان می باشند. به عبارت ساده تر، پوسته ی خارجی پروتز سینه، بالاخره کهنه و نازک شده و نهایتا از بین می رود. اگر چنین اتفاقی افتاد مواد آن به بیرون تراوش پیدا می کند این حالت معمولا متلاشی شدن یا تراوش یا پارگی پروتز سینه نامیده می شود. اگرچه از نظر کلینیکی تشخیص آن مشکل می باشد. گهگاهی کسی ممکن است تشخیص دهد که سینه کمی صاف شده است یا شکل آن تغییر پیدا کرده است،اما اکثراً به ندرت قابل توجه و دید است. به علت ایجاد کپسول اطراف پروتز گاهی اوقات بطور گول زننده ای تشخیص پارگی صورت نمی گیرد.

همانطور که قبلا بیان شد، یک کپسول یک نوع کیسه ی بیولوژیکی را تشکیل می دهد که هر نوع پروتز سینه را در بر می گیرد.بنابر این بعد از اینکه تراوش از پروتز سینه رخ داد، مواد درون آن هنوز در همان مکان بوسیله ی کیسه ی خود بدن یا کپسول باقی می مانند. اگرچه علی رغم تشخیص مشکل آن از نظر کلینیکی، به یمن وجود سونوگرافی (اولتراسوند) بیشتر اوقات قادر به دسترسی دقیق به شرایط هر نوع پروتز سینه در مواقع لزوم، خواهیم داشت.

نمودارها و تصاویر زیادی وجود دارد که مشخص می کند که نهایتا هر نوع پروتز سینه قبل از اینکه خراب شود، چقدر باقی می ماند. یک نمودار میانگین حدود 20 سال است. اگرچه کهنه شدن و یا پاره شدن در میان افراد مختلف متفاوت است، بنابراین یک زن که ورزشها و تمرینهای فیزیکی زیادی مثلا چندین ساعت در روز به طور مرتب انجام می دهد و سینه هایش حرکت زیادی میکند(بعبارت دیگر مربی های ایروبیک، دوندگان ماراتن، سوارکاران و...)به طور طبیعی پروتز سینه ی آن ها در یک دوره ی زمانی مشخص نسبت به کسانی که تمرینات و تحرکات کمتری دارند، بیشتر فرسوده و پاره می شوند. در اولین نگاه منطقی است، فرض کنیم و بدانیم که پروتز های سینه در این حالت ها زودتر از بین می روند؛ بنابر ابن به منظور داشتن یک ارزیابی مناسب برای حالت و موقعیت پروتز های سینه ی شما بهترین توصیه و پیشنهاد این است که توسط پزشک و متخصص به طور منظم بعد از 10 ـ 15 سال که از عملتان گذشت معاینه شوید و اگر لازم بود سونوگرافی انجام دهید.
 

عمل جراحی شامل چه کارهایی می شود؟
اصل مهم در عمل جراحی بزرگ کردن سینه ایجاد یک جیب پشت سینه ی اصلی است که پروتز سینه در آن جای خواهد گرفت؛ اگرچه جزئیات زیادی در رابطه با این عمل جراحی وجود دارد که از قبل لازم است شخص آن را بداند.

چه نوع برش هایی وجود دارد ؟
به طور کلی سه نوع برش اصلی جراحی برای جاگذاری کردن پروتز سینه وجود دارد. در برش زیر سینه ای که بیشترین استفاده را دارد؛ در زیر سینه در قسمت خط یا چین سینه برش ایجاد می شود. طول برش حدود 4 سانتیمتر است. این معمول ترین و رایج ترین برش است و در این حال تا و چین طبیعی خود سینه معمولا کاملا و به خوبی جای زخم سینه را پنهان می کند. این نوع زخم همیشه توسط لباس پوشیده می شود؛ چون در این نوع برش دسترسی مستقیم به فضایی که پروتز سینه قرار خواهد گرفت ایجاد می کند، ایجاد دقیق اندازه و شکل جیب مهم است و موقعیت و مکان قرار گرفتن پروتز سینه ی درون جیب دقیقا کنترل می شود.

یک روش دیگر برش نزدیک پوست تیره تر نوک سینه میباشد که در اطراف و دور لبه ی آن ایجاد می شود. اشکال این برش این است که توسط هیچ، چین پوستی پوشیده و مخفی نمی شود و جای زخم ایجاد شده ممکن است ایجاد اختلال در شیر دادن بکند.

روش سوم برشی است که روی یکی از خطوط چین زیر بغل ایجاد می شود؛ این برش کمتر استفاده می شود چون پیدا کردن مکان مناسب برای پروتز سینه در بعضی بیماران سختتر است و اگر در آینده مشکلی بوجود آید یک برش اضافی و دیگر روی سینه ممکن است نیاز پیدا شود. اگرچه بعضی بیماران فکر می کنند، که این برش کمتر از همه قابل رؤیت است، ولی در حقیقت این موضوع همیشه صدق نمی کند، مخصوصا وقتی لباس بدون آستین پوشیده می شود که ناحیه ی زیر بغل مشخص است. به خاطر داشته باشید که جای زخم همیشه وجود خواهد داشت و این ارتباطی به محل برش ندارد. به طور طبیعی, جای زخم ها کاملا و به خوبی بهبود پیدا کرده و به مرور زمان کمتر قابل رؤیت خواهند شد؛ اگرچه هیچ جراحی نهایتاً نمی تواند ظاهر هیچ زخم بخصوص را پیش بینی کند. اسثتثاناً ممکن است از برشهای دیگر مثل ناف و غیره نیز استفاده گردد که کمتر مرسوم اند.
 

شما پروتز سینه را کجا قرار می دهید؟ جلو یا پشت ماهیچه؟
دو مکان یا دونوع جیب ایجاد شده برای قرار گرفتن پروتز وجود دارد : زیر غده ای در جلوی ماهیچه ی سینه و زیر ماهیچه ای پشت ماهیچه ی سینه. ماهیچه ی سینه ای ماهیچه ای از قفسه ی سینه است که معمولا در بدنسازان رشد می کند

در انگلستان مکان زیر غده ای رایج ترین مکان مورد استفاده می باشد. ایراد آن این است که شکل ظاهری و نمای بیرونی پروتز در زنان لاغر چشمگیرتر و آشکارتر است. در این موارد ممکن است نمای لبه های پروتز در روی قفسه ی سینه قابل تشخیص باشد در این موارد به شما توصیه می شود که پروتز سینه ها را به صورت زیر ماهیچه ای بگذارید.

اگرچه بعضی انواع پروتز سینه ها وجود دارد که برای روش زیر غده ای مناسب تر هستند. این زنان معمولا سینه های اصلی شان زمانی بزرگتر از زمان حالشان بوده است. وقتی کاهش حجم بسیار زیادی در سینه ی اصلی وجود داشته است و در اندازه پوست میزان کمی جمع شدگی وجود دارد، پس شکلی ایجاد می شود که "کیف خالی"( ... ) نامیده می شود. تحت این شرایط گاهی اوقات بهتر است که پروتز در موقعیت زیر غده ای قرار بگیرند تا بتوانند پوستی که سینه ی اصلی را پوشانده، پر کنند. در مواردی که پوست خیلی شل و آویزان می شود و نوک سینه تا، تای زیر سینه پائین می آید، لازم است تا دوباره نوک سینه را بالا آورده و پوست پوششی را با روشهای لیفت پستان یا ماستوپکی کوچک کنند. این حالت نیز در زمان مشاوره مشخص می¬شود.
دومین مکان، مکان زیر ماهیچه ای بین ماهیچه ی دیواره ی قفسه ی سینه و خود قفسه ی سینه می باشد.

مکان زیر ماهیچه ای پوشش پروتز سینه را افزایش می دهد، این پوشش شکل و ظاهر پروتز سینه را نیز زیاد می کند. این مکان مخصوصا در زنانی که بافت سینه ی بسیار کمی دارندو یا اصلاً ندارند، بسیار مفید است. با ایجاد پوشش زیاد در این شرایط نهایتا بعضی عوارض نامساعد که روی ظاهر سینه وجود دارد و در بالا توضیح داده شد، کاهش می یابد. مزیت دیگر آن، این است که گزارش شده در این روش، مامو گرافی با کیفیت بهتری انجام می شود.ایراد آن این است که ممکن است، درد یا ناراحتی بیشتری بعد از عمل داشته باشید و پروتز سینه با حرکات معین ماهیچه حرکت می کنند و نیز در صورت وجود افتادگی نسبی، شکل پستان در حالت خوابیده و ایستاده متفاوت خواهد بود.

تصمیم در مورد اینکه درباره ی شما چه مکانی باید برای گذاشتن پروتز سینه ها انتخاب شود، در زمان مشاوره مورد بررسی قرار خواهد گرفت و نهایتاً جراح پلاستیک مجرب با در نظر گرفتن جمیع جهات تصمیم نهائی را می گیرد.
 

چه نوع داروی بیهوشی مورد استفاده قرار می گیرد و چه مدت عمل جراحی طول می کشد؟
عمل جراحی تحت  بیهوشی عمومی انجام می شود و معمولا نیاز است که تمام شب در بیمارستان بمانید. این فرایند تقریبا یک ساعت یا کمی بیشتر به طول می انجامد.

آیا این عمل دردناک است؟
درد در طی عمل جراحی بزرگ کردن سینه تا حدی وجود دارد. همیشه تعیین میزان درد برای هر شخص مشکل است. در حالی که بعضی خانم ها این فرایند را دردناک می دانند، دیگران گفته اند که بعد از عمل جراحی درد بسیار کمی داشته اند. مکان قرار دادن پروتز سینه در پشت ماهیچه ی سینه ای همراه با درد بیشتری است، چون باید مقداری از ماهیچه بریده شود تا فضایی برای گذاشتن پروتز سینه باز شود. منصفانه است که گفته شود که بیشتر زنان میزان معتدلی درد برای پنج روز اول دارند که نیاز به مسکن خواهند داشت. اگرچه بعد از یک هفته بیشتر زنان گفته اند بهبود قابل توجهی در علائم و نشانه ها دارند و در حقیقت با هر نوع مسکن معمولی درد از بین برده اند.

بعد از عمل جراحی چه اتفاقی می افتد؟
بعد از عمل جراحی سینه های شما تا حدودی ورم کرده و کبود می شوند. این حالت احتمالا بعد از دوتا سه هفته از بین می¬رود. گاهی اوقات ورم دور سینه ممکن است با هم متفاوت باشد. این حالت طبیعی و عادی است و به مرور زمان بر طرف می شود؛ اگر تفاوت زیادی بین سینه¬ ی دو طرف وجود دارد، حتما برای توصیه های بیشتر با ما تماس بگیرید.

بعد از بزرگ کردن سینه ممکن است به نظر برسد که سینه خیلی در بالا قرار دارد این حالت نیز عادی است. در طی دو ماه اول بعد از عمل جراحی این پروتز های سینه کم کم پائین آمده و نسبت به اثرات جاذبه ی زمین جای خود را پیدا کرده و به حالت طببیعی باز می گردند. اگر یک طرف سریعتر از طرف دیگر پائین آمد نیاز نیست که نگران شوید، چون این حالت بعضی اوقات رخ می دهد.
بدنبال عمل جراحی شما باید بانداژ مناسبی در آن ناحیه داشته باشید و لازم است که به مدت دو هفته مکان عمل را خشک نگه دارید. بعد از دوهفته پانسمان شما بر داشته خواهد شد و زخم بررسی و باز بینی شده و کمی تمیز می شود. معمولا بخیه ای نیز برای کشیدن وجود ندارد، چون اغلب داخلی و جذب شدنی هستند.

همیشه به خاطر داشته باشید که دستور العملهای بعد از عمل جراحی را به دقت بخوانید و آن ها را رعایت نمایید.
 

 بعد از عمل باید چه نوع عوارضی را انتظار داسته باشم؟
تغییر احساس در نوک سینه و حس خود سینه، ممکن است اتفاق اقتد. بعضی بیماران کاملا حس سینه شان از بین می¬رود، برخی دیگر فقط کمی کاهش در حس سینه هایشان را گزارش کرده اند و بعضی حتی افزایش حس سینه را گزارش کرده اند. در اکثر موارد وقتی تغییر احساس سینه اتفاق می افتد، معمولا موقتی می باشد و به زودی از بین می رود و به مرور بهبود می یابد. طول دوره بهبودی گاهی تا هجده ماه به طول می انجامد. هرچند در تعداد بسیار کمی از بیماران از دست رفتن دائم احساس نیز ممکن است رخ دهد.

شیر دادن با سینه می تواند به دنبال انجام این عمل ادامه یابد و شما قادر به تولید شیر کافی خواهید بود. شما باید بدانید که به طور طبیعی همه ی خانم ها نمی توانند به طور رضایتبخشی شیر بدهند، چه پروتز داشته باشند چه نداشته باشند.

حاملگی : اگر شما بعد از عمل جراحی تان حامله شوید، بافت های سینه ی شما بزرگ شده و پوست نیز متعاقبا کشیده می¬شود. همچنین هنگام حاملگی و همراه با آن اگر شیر دادن را متوقف کنید بافت سینه ی شما کوچک و جمع خواهد شد. پیش بینی اینکه چه میزان این تغییرات رخ خواهد داد غیر ممکن است، ولی حجم پروتز سینه در طی این عملیات به همان اندازه باقی خواهد ماند.

چین خوردگی یا چروک شدن پوست روی پروتز ممکن است در زنانی که بافت سینه کمی دارند یا اصلاً ندارند، رخ دهد. پروتز های سینه ی هیدروژلی که برش شان نسبت به پروتز های سینه ی سیلیکونی کمی بلندتر است بیشتر دچار این حالت می شوند. این حالت هیچ مشکل پزشکی به خودی خود ندارد؛ اما از نظر زیبایی نامطلوب است. این حالت می تواند در هر قسمتی از سینه رخ دهد. به منظور به حداقل رساندن این عارضه، اگر مناسب تشخیص داده شود در زمان مشاوره به شما توصیه می شودکه اگر سابقه چنین چیزی دارید پروتز این بار زیر ماهیچه ای گذاشته شود. خاطر نشان می گردد که چین و چروک شدن حتی وقتی احتیاط های لازم انجام شود، هنوز احتمال رخ دادن دارند و پس از رخ دادن، از بین بردن آنها مشکل و گاهی غیر ممکن است.

در زنان لاغر بعد از عمل جراحی بزرگ کردن سینه، پروتز های پروتز لمس می گردد. در این موقعیت ها پروتز های سینه بیشتر در قسمت پائین سینه نزدیک به چین زیر سینه احساس می شوند.
این حالت هم هیچ چاره ی پزشکی ندارد، اگرچه زنانی که این نکته را به خاطر نداشته باشند، ممکن است ناگهان نگران شوند که ممکن است در سینه شان غده ای ایجاد شده باشد. در هر حالتی که عدم اطمینانی در این مورد وجود دارد، همیشه بهتر است با جراح خود تماس بگیرید، تا او سینه شما را معاینه کند.

هیچ نوع احتمال ترکیدن یا از هم باز شدن پروتزهای سینه هنگام مسافرت با هواپیما، شناکردن، شیرجه زدن و غیره وجود ندارد.
 

جای زخم ها به چه شکل هستند؟
ایجاد جای زخم پس از اعمال جراحی یک عارضه نیست؛ بلکه یک رویداد بعد از عمل محسوب می شود. خوشبختانه جای زخم ها در عمل بزرگ کردن سینه کوچک بوده و حدود 4 سانتیمتر طول دارند. شما باید همیشه انتظار داشته باشید که جای زخم ها در ابتدا قرمز، ملتهب، قلمبه و حتی دارای خارش باشند؛ که به مرور زمان آن ها کمرنگ شده و صاف می شوند. این یک حالت عادی در فرایند التیام و جوش خوردن زخم است. با این حال به خاطر بسپارید که ترمیم کامل و التیام زخم ممکن است حدود دوسال طول بکشد. ماساژ روزانه ی جای زخم در طی این دوره توصیه می شود، تا این فرایند تسریع و تسهیل شود. شما باید بدانید که هیچ پزشک مسئولی در موقعیتی قرار ندارد که بتواند پیش بینی کند که جای زخم ها چگونه به نظر خواهد رسید. البته همانطور که گفته شد جای زخم ها کمرنگ شده و به مرور زمان بهبود می یابند.

چه چیزی ممکن است اشتباه شود؟
تمام عمل های جراحی ممکن است با بعضی خطرات و عدم اطمینان ها همراه باشند. وقتی یک عمل بزرگ کردن سینه توسط یک جراح پلاستیک خبره انجام می شود، اشکالات و خطرات معمولا به ندرت پیش می آیند. با این وجود افراد آناتومی بدنشان، عکس العملهای فیزیکی شان و توانایی التیام یافتن وجوش خوردن زخم هایشان بسیار با یکدیگر فرق دارد و نتیجه ی نهایی هرگز به طور کامل قابل پیش بینی نیست. این اشکالات عبارتند از : عفونت، خون مردگی و سیاه شدن پوست. عفونت می تواند علی رغم تزریق روزانه و منظم آنتی بیوتیک ها در زمان عمل جراحی همچنین بعد از عمل جراحی، پیش آید و احتمال رخ دادن آن یک درصد می باشد. علائمی مانند درد، قرمزی، ورم کردگی با تب که بدنبال عمل بزرگ کردن سینه پیش می آیند باید بلافاصله به بیمارستان گزارش شود. عفونت اگر گزارش نشود به راحتی می تواند موفقیت هر عمل جراحی را به خطر بیندازد. اگر عفونت جدی بود و به آنتی بیوتیک ها جواب نداد، ممکن است لازم شود پروتز سینه بیرون آورده شده و تا زمانی که عفونت کاملا پاک نشده است نباید مجددا گذاشته شود.

خونریزی ناشی از تراوش در رگ خونی باعث ایجاد ورم و کبودی سینه می شود. اگر مقدار آن کم باشد، بدن به مرور زمان قادر به جذب آن خواهد بود. اگر مقدار آن قابل توجه بود که خونمردگی نامیده می شودو 1% ممکن است لازم شود آن را تخلیه کنند.

سیاه شدن پوست یا تخریب پوست وقتی خون کافی به پوست نرسد، رخ می دهد. اگر جراح پروتز سینه را بسیار بزرگتر از جیب ایجاد شده انتخاب کند این امر رخ می دهد. این حالت بسیار نادر است و در حقیقت دکتر منافی هرگز این مشکل را تجربه نکرده است و انتظار آن را نیز ندارد.
 

منقبض شدن کپسول
این مهمترین و رایج ترین مشکلی است که در عمل گذاشتن پروتز پیش می آید. یک کپسول، یک لایه از بافت زخم است که معمولا در اطراف هر ماده ی مصنوعی قرار گرفته در بدن، ایجاد می شود. این پاسخ طبیعی بدن به یک ماده ی خارجی است. بیشتر اوقات این کپسول بسیار نرم است بطوریکه تقریبا غیر قابل تشخیص است و بنابر این به هر حال تأثیری روی پروتز سینه نمی گذارد. منقبض شدن کپسولی یا سفت شدن آن، وقتی رخ می دهد که کپسول مرکب از بافت واکنشی اطراف پروتز سینه جمع یا کوچک می شود و آن را فشار می دهد به طوریکه سینه شروع به سفت شدن می کند و یا در بعضی موارد کاملا سفت می¬شود. یبشتر انقباض های کپسولی امروزه در پروتز های سینه ی سیلیکونی با پوسته ی صاف که سال ها قبل گذاشته شده اند رخ می دهد. میزان انقباض کپسولی در گذشته 30% تا 35% بوده است.

با پیدایش پروتزهای سینه با پوشش وپوسته ی الیاف دار(textured)، مشکل انقباض کپسولی به میزان قابل توجهی کاهش یافته و در حال حاضر میزان آن بین %6 تا 8% است.دلیل ایجاد انقباض کپسولی کاملا مشخص نیست اما به نظر می رسد که چند عامل باشد. مهم است تشخیص داده شود که درجات مختلفی از انقباض وجود دارد و بیشتر مواقع تنها میزان کم و ملایمی ایجاد می شود. اگر چه در تعداد بسیار کمی از آن ها هم ممکن است این سفت شدگی آنقدر شدید باشد که برای آن ها ایجاد مزاحمت کند، حتی ممکن است که دردناک شده، یا باعث انحراف سینه از حالت عادی شود. این حالت ممکن است در یکی یا در هر دو سینه رخ دهد و در هر طرف میزان سفت شدگی ممکن است متفاوت باشد.

این حالت ممکن است در هر زمانی رخ دهد حتی سال ها بعد از عمل. اگرچه بیشترین احتمال رخ دادن آن در سه سال اول بعد از عمل جراحی وجود دارد. متأسفانه در حال حاضر هیچ راه مؤثری برای جلوگیری از ایجاد انقباض کپسولی (اگر رخ دهد) وجود ندارد. اگرچه همانطور که قبلا گفته شد، وجود کپسول به خودی خود؛ خطری در سلامت شخصی ندارد غیر از اینکه ممکن است مانع ماموگرافی گردد.

دو روش برای کاهش یا کم کردن سفتی یک انقباض کپسولی وجود دارد. این دو روش عبارتند از :کپسولوتومی( ... ) بسته و باز.
در کپسولوتومی بسته، سینه ی سفت شده به صورت دستی محکم از بیرون فشرده می شود و کوشیده می شود تا پوشش کپسولی پاره شده یا ترک بخورد، وقتی کار به طور رضایتبخش انجام شود نتیجه فوری بوده و سینه بلافاصله احساس نرمی می کند. اگرچه مقاومت پوششی زخم در برابر پاره شدن از فردی تا فرد دیگر فرق می کند. در بعضی ها پاره شدگی ها به راحتی رخ می دهند اما در بعضی دیگر جای زخم آنقدر سفت است که نمی تواند پاره شود، که نتیجه ی آن ظاهری خوب نخواهد داشت.کپسولوتومی بسته همچنین ممکن است باعث ایجاد کبودی، خونریزی یا حتی پارگی خود پروتز سینه بشود. اگر پارگی رخ داد نیاز می شود که شما عمل جراحی کرده و پروتز سینه ی پاره شده را برداشته و پروتز دیگری جایگزین آن کنید. به خاطر وجود این نتایج و پیامد های غیر قابل پیش بینی کپسولوتومی بسته، کمتر انجام می شود.

روش دیگرکه کنترل شده تر می باشد و بنابر این روش ترجیحی مورد استفاده است، کپسولوتومی باز نامیده می شود که تحت بیهوشی عمومی انجام می شود. در این فرایند برش قدیمی مجددا باز می شود و کپسول ضخیم شده برداشته شده یا شل می¬شود. سپس پروتز سینه دوباره در جای خود یا در یک حفره دیگر مثلاً زیر ماهیچه قرار می گیرد. متأسفانه حتی بعد از انجام یک کپسولوتومی رضایتبخش و موفق همیشه امکان سفت شدن مجدد وجود دارد.
 

چه مدت طول می کشد تا من به حالت عادی باز گردم؟
شما می توانید به نرمی راه بروید و کارهای بسیار سبک را از روز بعد از عمل انجام بدهید، ولی در 7 تا 10 روز اول از انجام هر گونه کارهای سنگیناز جمله کشیدن یا بلند کردن اشیاء سنگین بپرهیزید. بسته به شغل، بسیاری از زنان بعد از این مدت، می توانند به سر کار خود بر گردند مشخصا اگر کار شما شامل کارهای کششی و بلند کردنی است، توصیه میشود 10 روز دیگر از کار کردن بپرهیزید. شما معمولا می توانید تمرینات سبک دست و پا ها را بعد از سه هفته شروع کنید. تمرینات بازوها وشانه ها و شنا کردن را میتوانید بعد از 6 هفته شروع کنید. وقتی تمرین و ورزش می کنید یک سینه بند ورزشی خوب بپوشید. رانندگی کردن بعد از یک هفته مجاز است. فعالیت جنسی را بعد از حدود 4 هفته می تواند شروع شود؛ اگرچه در این مرحله هم فقط لمس آرام سینه ها توصیه میشود؛ لمس کردن و دست زدن محکم تر سینه ها بعد از 2 ماه امکان پذیر است.
 

خلاصه
احتمال این که شما بعد از انحام عمل جراحی خوشحال و راضی باشید، بسیار زیاد است. بسیاری از بیماران مزایا و فواید این نوع عمل جراحی را می دانند. اگرچه علی رغم اطمینان و دلگرمی که توسط جراحان پلاستیک کار آمد و ماهر در دنیا ارائه شده است؛ بسیاری از زنان هنوز در مورد سالم بودن پروتز ها ی سیلیکونی و به طور کلی سایر پروتز های سینه اطمینان ندارند. اگر شما می خواهید که این عمل را انجام دهید، چاره ی دیگری ندارید یا این عمل را انجام ندهید و یا نهایتا باید پروتز سینه ای را انتخاب کنید که احساس بهتری نسبت به آن دارید.

اگر تصمیم دارید که ادامه دهید تصمیم در مورد این که چه نوع پروتز سینه ای را مورد استفاده قرار بدهید، به عهده ی شما است.یک جراح فقط می تواند به شما اطلاعات بدهد و به شما توصیه کند که با چه نوع پروتزسینه ای احساس بهتری خواهید داشت. متأسفانه یک پروتز سینه ی کامل و بدون نقص هنوز ساخته نشده است و همانطور که توضیح داده شد چند نقص و عیب همراه با تمام پروتز های سینه وجود دارد. بنابراین یک شخص باید سعی کند، تمام این موارد را در برابر فوایدش از طریق بررسی هر نوع مدرکی به طریق عقلانی و بی طرفانه مقایسه نماید. بیماران هرگز نباید به خودشان اجازه دهند که توسط هر نوع گزافه پردازی رسانه ای یا شایعات تحت تأثیر قرار بگیرند. باید بدانید که گذاشتن پروتز بهر حال استانداردترین روش بزرگ کردن پستان بشمار می رود و شیوه های احتمالی دیگر هنوز مقبولیت عام نیافته اند.

هدف از ایجاد این وب سایت تلاش برای روشن کردن نکاتی در مورد جراحی های پلاستیک و زیبایی است که در حیطه کار جراح پلاستیک قرار دارند. بنابراین هدف نه تنها بیان صادقانه نکات مثبت مربوط به جراحی ها و نمونه های ارایه شده است بلکه بر آنیم که عوارض و نتایج سوء احتمالی اعمال جراحی های پلاستیک را نیز گوشزد نمائیم. البته در این مجال امکان انتقال اطلاعات کلی وجود دارد و ذکر جزئیات امکان پذیر نیست. طبیعی است موارد ارائه شده فقط برای نمونه است و توضیحات بیشتر و بازبینی نمونه های بیشتر را در مراجعه حضوری دریافت خواهید داشت. مهم است شما بدانید که برای عمل جراحی ممکن است چندین و حتی دهها روش کار و عمل وجود داشته باشد و هر جراحی روش موفق و مورد علاقه خود را پیش می گیرد. و شما در این سایت با روشها و نقطه نظرات دکتر منافی آشنا می شوید.
از نظر دکتر منافی کسی که می خواهد عمل جراحی پلاستیک انجام دهد، حق دارد اطلاعات و مشاوره های لازم را در بهترین شرایط کسب نماید و از بهترین امکانات بیهوشی و دارویی بهره مند شود، به طوریکه سلامت فرد به هیچ وجه مورد تهدید قرار نگیرد و بهترین نتیجه ممکن را از عمل جراحی خود بدست آورد.

اگر شما از آن دسته بانواني هستيد كه بدون پاك كردن آرايش صورتتان به رختخواب ميرويد، بدانيد كه داريد بزرگترين خيانت را به پوست صورتتان ميكنيد. در صورتي كه باقيمانده مواد آرايشي روي سطح پوست شما باقي بمانند، جذب روزنه هاي پوستي شده و ميتوانند سلامت پوستتان را به خطر بيندازند. پاك كردن آرايش به پوست فرصت ميدهد تا نفس بكشد .

* فراموش نكنيد بهتر است يك پاك كننده آرايش خوب تهيه كنيد. اين از آن مواردي است كه خرج كردن پول بيشتر به نفع سلامت پوستتان خواهد بود. ماركهاي معروف تجاري لوازم آرايش، به طور معمول پاك كنندههاي خوبي نيز به بازار عرضه ميكنند .

* براي پاك كردن آرايش چشم، از مواد پاككننده آرايش كه ويژه چشم است، استفاده كنيد. چشمان شما بسيار حساسند و نياز به مراقبت بيشتري دارند .

* آرايش صورت شما مانند كرمپودر و رژ لب به راحتي به وسيله پاك كنندههاي آرايشي كه پايه آبي دارند، از روي پوستتان پاك ميشوند. ولي آرايش چشم مثل سرمه، ريمل و خط چشم نياز به مواد پاك كننده قويتري دارند. اين مواد پاككننده بايد پايه روغني داشته باشند تا اين مواد آرايشي سمج را از چشمان شما پاك كنند .

* براي پاك كردن آرايش چشمانتان، از حركات ملايمتر دستتان روي پوست اطراف چشم استفاده كنيد چون پوست اين نواحي بسيار حساس است و امكان آسيب ديدن و چروك خوردن آن زياد است .

* براي پاك كردن آرايش يك تكه پنبه يا پد پنبه اي را به مواد پاك كننده آغشته كنيد و روي پوست صورت، اطراف چشم و گردن خود بكشيد. در صورتي كه با اين روش، آرايش شما پاك نشد، چند نقطه از ماده پاك كننده را در چند جاي صورتتان بگذاريد، سپس با يك گلوله پنبه مرطوب آن را در تمام صورتتان پخش كنيد با اين روش حتي مواد آرايشي نفوذ كرده به منافذ پوستتان نيز خارج ميشوند .

* در صورتي كه اصلا آرايش نميكنيد، لازم است شما هم در پايان روز، صورتتان را با يك پاك كننده ملايم تميز كنيد تا بقاياي گرد و غبار و آلودگيهاي هوا از روي سطح پوست شما پاك شوند. اين روش از چرب شدن پوست شما و جوشزدن آن جلوگيري ميكند. تميزكردن منظم پوست آن را براق و سالم ميكند .

* پاك كنندههايي را كه در آن الكل به كار رفته است، خريداري نكنيد. اين پاك كنندهها گرچه باعث ميشوند در سطح پوستتان احساس تازگي كنيد ولي در طولاني مدت موجب خشكي پوست شما ميشوند .

* كساني كه پوست حساسي دارند بايد در هنگام خريد پاك كنندهها دقت بيشتري به خرج دهند. ميتوانيد نمونه اين محصولات را روي پوست بازويتان امتحان كنيد و اگر به آن حساسيت نداشتيد، آن را خريداري كنيد. پاك كنندههاي ملايم براي شما مناسبترند

زنان سومری، مصری و رومی برای آرایش خود از موادی مثل حنا، لاجورد، زعفران، موم عسل و بسیاری مواد طبیعی دیگر استفاده می‌کردند.

معصومه ویک، متخصص زیبایی پوست از آمریکا، می‌گوید:

“در آنزمان مصری‌ها از حنا استفاده می‌کردند برای این که لب و دستهایشان را رنگ کنند و حتا چیز جالب این است که کلوئپاترا مثلا پوست سوسک و پولک ماهی استفاده می‌کرده است. مصری ها پوست سوسکهای مختلف رنگهای مختلف می‌گرفتند و ازپولک ماهی برای درخشندگی و اینها استفاده می‌کردند. به این صورت که این مواد را خُرد می‌کردند و بعنوان ماتیک استفاده می‌کردند.”

زنان یونانی برعکس سومری ها در ملاء عام آرایش نمی‌کردند، این کار مختص هنرمندان و یا خانم بدها بود. ولی در ژاپن قدیم آرایش یک پرستیژ برای زنان اقشار بالای جامعه بحساب می‌آمده. زنهای ژاپنی مخلوطی از عسل، موم و مواد رنگی را بر لبهایشان می‌مالیدند که ترکیب آن به ماتیک های امروزی نزدیک است. آرایش کردن در دوران باروک هم در میان زنان ثرومتند و از طبقات بالای جامعه بسیار متدوال بود. ملکه الیزابت اول با پودر سفید و ماتیک قرمز در مجامع ظاهر می‌شد.

برخلاف الیزابت اول، ملکه ویکتوریا بشدت با آرایش کردن مخالف بود. او از سال ۱۸۳۷ تا پایان عمرش یعنی بیش از ۶۳ سال بر بریتانیا سلطنت کرد.

ملکه ویکتوریا که بر یکی از قدرتمندترین امپراطوری های زمان خود تکیه زده بود، از نفوذی گسترده برخوردار بود و این نفوذ باعث شد برای مدتی طولانی صندوقچه زنان اشراف از رنگ و بوی لوازم آرایش محروم شود.

آغاز رونق ماتیک

آغاز جریان Flapper style (”سبک زن امروزی”)، پایان خشکی و عبوسی طولانی‌ای بود که ملکه ویکتوریا بر اشرافیت اروپا تحمیل کرد.

این جریان از سال های ۱۹۲۰ آغاز شد. پس از جنگ جهانی اول نقش و موقعیت زن، به عنوان نیرویی که در تولید و خدمات شرکت دارد قوت گرفت. موقعیت جدید، رفتاری جدید به همراه داشت. دامن ها به چند سانتی متر بالای قوزک پا عقب نشینی کرد. دو دهه بعد از ‌آن یعنی حدود ۱۹۳۴ این عقب نشینی به زانو رسید!

روژلب قرمز، سیگار کشیدن، و رفتاری که آنزمان شاید “لاابالی” به نظر می‌رسید، اولین جرقه های کنار گذاشتن ‌آدابی بود که تا آنزمان شرط “نجابت زن” به شمار می‌آمد. مد و لوازم آرایش رفته، رفته برای زنان طبقه متوسط عرضه شد. تئاتر و سینما مهم ترین نقش را در عمومی کردن آن چیزهایی داشتند که تا قبل از آن فقط برای اشراف ساخته می‌شد. روژلب قرمز از صحنه تاتر و سینما به پایین سن کشیده شد و در میان تماشاچیان راه خود را باز کرد.

سارا برنارد، هنرپیشه فرانسوی، از پیشقراولان ماتیک‌زنیBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: سارا برنارد، هنرپیشه فرانسوی، از پیشقراولان ماتیک‌زنی

نقش سینما

مصومه ویک می‌گوید:

“عادی‌شدن آرایش به‌طور خاصی که الان ما می‌بینیم، از دوره جنگ جهانی دوم و مسئله‌ی هالیوود شروع شد. هالیوود آرایش را عادی کرد و اینقدر این مسئله محبوبیت عمومی داشت که کمپانی‌های خیلی بزرگ آن‌زمان مثل “مکس فکتور” و “لیزابت آردن” و “هلنا روبینشتاین”، همه اینها شروع کردند به درست کردن لوازم آرایش، بخصوص ماتیک بعنوان سمبول سکس. اینها شروع کردند به ساختن ماتیکهایی و لوازم آرایشی که مردم عادی می‌توانستند آنها را بخرند.”

هنرپیشه زیبای فرانسوی سارا برنارد یکی از مشهورترین چهره های سینما بود که روژلب قرمز را به مد روز تبدیل کرد.

رواج ماتیک در کشورهای با”حجاب”

امروز هر ثانیه ۲۲ روژ لب در دنیا فروخته می‌شود! از این آمار می‌توانید میزان محبوبیت این ماده آرایشی را حدس بزنید. جالب این جاست که بخش عمده این فروش در کشورهایی نظیر عربستان سعودی یا ایران صورت می‌گیرد، در کشورهایی است که حجاب برای زنان اجباری است.

آمار نشان می‌دهد مبلغى كه زنان عربستان سعودى در سال ۲۰۰۵ براى زينت و آرايش خود خرج كرده‌اند، بالغ بر هشت ميليارد ريال سعودى، معادل يك ميليارد و ششصد ميليون يوروست! طبق همين آمار متوسط روژ لب خريدارى شده توسط هر زن سعودى در سال ۲۰۰۵ ميلادى ۳۰ عدد بوده است.

انواع و اقسام، در رنگها و مزه‌ها مختلفBildunterschrift: Großansicht des Bildes mit der Bildunterschrift: انواع و اقسام، در رنگها و مزه‌ها مختلف

در ایران نیز آرایش غلیظ صورت در میان زنها پس از انقلاب اسلامی، بویژه بین دختران جوان اولین چیزی است که جلب توجه می‌کند. نکته مهم این جاست که همراه با افزایش غلظت آرایش دختران، سن آنها رو به کاهش است.

کیفیت ماتیک از نظر سلامتی

اگر پنجاه سال پیش آرایش فقط ازشب ازدواج به بعد مجاز بود، امروز لوازم آرایش کودکان به بازار عرضه می‌شود. خوب و بد این روند موضوع بحث ما نیست. اما یک نکته را نباید فراموش کرد، عامل سلامتی را! آمار نشان می‌دهند که هفتاد درصد روژلب هایی که به بازار عرضه می‌‌شوند، حاوی سرب یا جیوه هستند، آنهم به میزانی که برای سلامتی خطرناک است.

در این میان مارک های پررونق و گران به هیچ عنوان بهتر نیستند. معصومه ویک می‌گوید این شامل رژ لب “دیور” و “لورال” و بسیاری دیگر از مارک های معروف می‌شود:

“سازمانهایی که به لحاظ طبیعی و سلامتی این لوازم آرایش را کنترل می‌کنند، پیدا کرده‌اند که مثلا کمپانی‌های خیلی بزرگ مثل “دیور” یا “لورال” مقدار جیوه یا سربی که در هر ماتیک مصرف به کار می‌برند، از آن حدی که باید باشد، خیلی بالاتر است. این اطلاعات را مردم می‌توانند از وب سایتهایی که به این منظور درست شده‌اندبگیرند.”

ماتیک‌های خطرناک!

امروزه روژلب در انواع و اقسام مزه‌ها، رنگها، بوها، فرم ها و تاثیرها تولید می‌شود. روژلب هایی که لب ها را برجسته تر می‌کنند، مزه هندوانه یا توت فرنگی می‌دهند، چروک های پیری را روتوش می‌کنند و …

ولی همه این معجزات لزوما بی‌خطر نیستند. معصومه ویک می‌گوید:

” مثلا موادی که لب را کلفت می‌کنند، بیشترشان سم‌اند، سمی هستند که به پوست آلرژی می‌دهند. همین آلرژی هست که باعث بزرگ شدن لب می‌شود. ولی متاسفانه می‌گویند بکش، ولی زیبایم کن، خانمها به‌طور خاص به این مسئله زیاد توجه نمی‌کنن .

Virtual Plastic Surgery Software 1.0 نرم افزاری جدید و جالب است که به شما این امکان را می دهد تا در رایانه شخصی تان بر روی تصویر دلخواه خود انواع مختلف جراحی پلاستیک را انجام دهید .

امکان کوچک کردن قسمتی از تصویر و یا امکان پرحجم کردن (بزرگ کردن) و یا کشیدن و حرکت قسمت دلخواه به راحتی و تنها با چند کلیک از مزیتهای این نرم افزار است که شما را قادر می سازد تا در کمتر از یک دقیقه یک عمل جراحی پلاستیک را با ظرافت خاص انجام دهید .نتیجه نهایی معمولا خیلی جالب از کار در خواهد آمد  .

در نرم افزار Virtual Plastic Surgery Software 1.0 در صورت هرگونه اشتباه تنها با یک کلیک می توانید به مرحله قبل برگردید ، چیزی که در جراحی پلاستیک واقعی قابل برگشت نیست !

مايکل جکسون

در ميان چهره‌هاي موسيقي غرب که با انواع و اقسام جراحي‌هاي زيبايي تغيير چهره داده‌اند، مايکل جکسون در صدر اين جدول ايستاده است. پس از تغيير رنگ پوست او از سياه به سفيد که نتيجه چند جراحي پلاستيک سنگين روي پوست او بوده است، داستان بيني او خود ماجراي ديگري است البته بعضي مي‌گويند پوست مايکل جکسون در اثر ابتلا به نوعي بيماري پوستي به نام ويتيليگو دچار تغيير رنگ شده است. در اين بيماري رنگدانه‌هاي رنگي پوست از بين مي‌روند و اين موجب مي‌شود که پوست رنگ ببازد البته اين تغيير رنگ به صورت تکه‌تکه اتفاق مي‌افتد و بعيد است که پوست او به صورت يکپارچه در اثر ابتلا به اين بيماري يکدست از سياه به سفيد تبديل شده باشد. در اين ميان خبرها حاکي است که بيني مايکل جکسون در اثر انجام عمل‌هاي جراحي چند باره روي آن ديگر فاقد هرگونه غضروف است و مثل يک پروتز است که مي‌توان آن را از صورتش جدا کرد!

مگ رايان

شايد مگ‌رايان را در بسياري از فيلم‌هاي خانوادگي آمريکايي ديده باشيد که موهاي کوتاه روشن و صورت مليحي دارد ولي اين روزها ديگر خبري از آن ظرافت چهره نيست. لب‌هاي اين هنرپيشه و به خصوص لب بالايش کمي باريک است و شايد به همين دليل است که او صورتش را به تيغ جراحي سپرده و از روش‌هاي برجسته‌سازي لب استفاده کرده است.

لب‌هاي برجسته شده اين هنرپيشه، زيبايي چهره او را از بين برده است و در عين حال جراحي بيني او هم‌چندان زيبا از آب درنيامده است و او را از زني با چهره طبيعي به زني با چهره غيرطبيعي و پف کرده تبديل کرده است. شايد او هم پس از اين همه جراحي زيبايي خجالت مي‌کشد که به چهره جديدش در آيينه نگاه کند چون پس از خرج کردن آن همه دلار، زشت‌تر شده است.

ملانين گريفيث

ملانين گريفيث هم يکي ديگر از چهر‌ه‌هايي است که شما را براي هميشه از جراحي پلاستيک نا اميد مي‌کند. چهره او پس از تزريق و کشيدن پوست صورتش بيشتر شبيه يک اردک شده است تا يک خانم‌ جوان و شاداب و حتي صورتش پيرتر به نظر مي‌رسد.

لارافلاين بويل

اگر شما به عکس‌هاي پيش و پس از جراحي پلاستيک او توجه کنيد مي‌بينيد که لزومي به چنين جراحي‌هاي زشت‌کننده‌اي وجود نداشت. با اين جراحي‌ها و تزريق‌ها چهره او از يک صورت متناسب و طبيعي و زيبا به صورتي ورم کرده و نامتقارن و نازيبا تبديل شده است. شما حاضريد ميليون‌ها دلار بدهيد تا زشت‌تر شويد؟

دوناتلاورساچي

حتما وقتي طرفدارانش پس از جراحي زيبايي به صورتش نگاه مي‌کنند اولين جمله‌اي که به ذهنشان مي‌آيد اين است که او چه‌قدر زشت شده است. بيني پهن و بزرگ و لب‌هاي ناقرينه او را به يک چهره نامتناسب تبديل کرده است تا خانمي با چهره ظريف و زيبا.

کريستين ويگ

شما فکر مي‌کنيد اين خانم چه بلايي بر سر بيني‌اش آورده است؟ درست مثل اين است که نصفي از بيني‌اش را بريده باشند. جراحي‌هاي زيبايي ميليون دلاري هميشه هم خوب از آب درنمي‌آيند و گاهي ممکن است شما را بسيار بسيار زشت‌تر کنند.